Filadelfia Zevende Dags Adventisten - Recently Updated Pages

Jeugd en Padvinderij

maivel7dasur — Tue, 03 Nov 2009 10:23:32 CST

De Filadelfiakerk heeft een actieve jeugd-padvinderij. Elke zaterdagmiddag om 5 uur hebben jongeren samenkomsten. Op de Zondagmorgen komen de padvinders bijeen.
Bezoek de website van de Zenith padvindersclub van Filadelfiakerk.

Wat u moet weten over gezondheid

maivel7dasur — Tue, 03 Nov 2009 09:36:19 CST

Leven is een sleutel factor voor vreugde en voorspoed, succes en gezondheid. Louis Pasteur werd beroemd omdat hij demonstreerde dat levende dingen ontstaan uit levende dingen. Toch stellen veel mensen de vraag: Waar kwam het leven vandaan?

De Bijbel zegt: In den beginne schiep God de Hemel en de aarde (Genesis 1:1). Hij gaf leven aan allen (Handelingen 17:25). Hij heeft de wetten van het leven in werking gebracht. Bijvoorbeeld: Als men naar zichzelf kijkt zal men enige van de wetten begrijpen die God in werking heeft gebracht.Uw bestaan begon met een cel, de eicel van uw moeder en de sperma cel van uw vader. Deze twee cellen groeiden samen in uw moeders lichaam voor ongeveer 38 weken. Na deze weken werd het leven afgemaakt en kwam u ter wereld met een gemiddeld lichaamsgewicht van tussen vijf en zeven pond. Soms zijn baby's erg klein en soms zijn ze erg groot.
Op 24 mei 1982, werd werelds grootste baby geboren in een afgelegen afrikaans hospitaal; het kind woog ongeveer 22 pond bij de geboorte. Toen hij negen maanden oud was, was hij 1 meter 15 lang bij een gewicht van 25 kilogram; hij at 3 pond aan voedsel elke dag. Of een baby nu klein of groot is, het heeft dezelfde levensprincipe. Niets kan eraan toegevoegd worden en niets kan eraf gehaald worden. Alles wat gedaan kan worden is het in stand houden en ervan genieten in de ontwikkeling van baby naar volwassenheid. Echter is er geobserveerd dat kleinere baby's meer problemen kunnen ervaren in hun ontwikkeling dan grotere baby's. Dit kan iemands levenskwaliteit aantasten; de lengte van het leven, wat eigenlijk de sleutel van het leven is.

Maar wat moeten we uiteindelijk verstaan onder GEZONDHEID?

Gezondheid is een staat van welzijn, vrij van ziekte, volheid , geluk en levenslust. Het doel van gezondheid is om het leven te bevorderen, te bewaren en ervan te genieten. Het leven bevorderen betekent - iemands gezondheid of nevensondersteunende factoren op te bouwen, te doen toenemen of te versterken en door dat te doen, nemen de kwaliteit en de lengte van het leven toe. Gezondheid bewaren betekent alle gebieden van leven veilig stellen, om uw lichaam te beschermen tegen ziekten en het vermijden van onnodig verlies en dood. Na het verkrijgen van een hoge levenskwaliteit aan leven is het verstandigste om het zo lang mogelijk te behouden. Van het leven genieten betekent vreugde ervaren, blijdschap, genot en tevredenheid. Het bevorderen en in stand houden van het leven zal onmogelijk zijn als het proces en het resultaat ongenietbaar zijn.
Om het doel van gezondheid te bereiken, moet men een gebalanceerde levensstijl op na houden. Zo een levensstijl moet sociale, geestelijk, mentale en lichamelijke levensondersteunende of gezondheidsbevorderende factoren inhouden. De sociale gezondheids factoren houden in: een variëteit aan interpersoonlijke relaties met leden van dezelfde sexe en van de andere; een goede gezinseenheid en een vriendelijke omgeving.

De geestelijke gezondheidsfactoren bestaan uit een gebedsleven, meditatie, bijbelstudie en een delende ervaring.
De mentale gezondheidsfactoren beslaan het verrichten van bepaalde taken zoals nadenken, evalueren, kiezen en het coördineren van gebeurtenissen of programma's en het aangaan van relaties.
De lichamelijke gezondheidsfactoren omvatten goede voeding, oefening, water, zonlicht, zelfbeheersing, zuurstof, rust, een gezonde omgeving en vertrouwen in God voor bescherming tegen vreselijke ziekten zoals AIDS.

Veel mensen ondervinden grote problemen bij het beginnen en het onderhouden van een gezonde levenshouding. Dit is niet vreemd, want Jezus zei, dat zonder Hem de mens niets kan (Johannes 15:5). Een gemakkelijke weg naar een gezonde levenshouding is om een relatie aan te gaan met Jezus. Laat Hem uw beste kant zien en vraag hem ook om het beste.
Jezus zei dat Hij naar de wereld kwam om leven in overvloed te geven, dat betekent eindeloos, eeuwig en lang leven, volheid, blijdschap; een leven vrij van ziekte; een levenslustig, energiek leven. Hij die dit soort van leven niet geniet berooft zichzelf van een zeer waardevolle schat. Jezus herinnert ons van in Mattuës 7:7 eraan dat Hij, op ons vragen, overvloediger leven zal geven door een gezondere levenstijl.
Zoals de vlinder afhankelijk is van de bloemen voor honing, zo moeten wij afhankelijk zijn van Jezus voor vreugde, voorspoed, succes en gezonheid.

Bent u afhankelijk van Jezus Christus? Kent U Hem persoonlijk?

Wie echt gezond wil zijn, doet goed om vandaag een relatie met Hem aan te gaan. Wij willen u verder opweg
helpen.

Stuur ons een mailtje (suradmi@yahoo.com )of schrijf naar De Zevende-Dags Adventisten: P.O.BOX 1909 Paramaribo-Zuid.
Wij hebben Gratis lessen voor u. Neem vandaag een kijkje bij de Esda BijbelSchool.

Moge God zegenen.

Zoeken naar geluk en vrede

maivel7dasur — Tue, 03 Nov 2009 09:32:19 CST

Het zoeken naar rust, geluk en voldoening verlangt steeds naar meer dan wat de mens al bezit. Hij kent geen grens, wat betreft z'n verlangen naar meer. De een zoekt het hier, de ander daar, maar allen streven naar iets beters, wat hun geluk zal volmaken.

De jonge mensen, die het leven nog voor zich hebben, bouwen allerlei luchtkastelen en zeggen bij zichzelf: Als ik maar eerst dat hoogtepunt bereikt heb, die plaats in de maatschappij veroverd heb, zoveel geld kan verdienen, dan zal ik mij volkomen gelukkig voelen. Maar wanneer de tijd voorbij vliegt, zonder dat de gekoesterde wensen in vervulling gaan, dan worden velen treurig, mismoedig en tenslotte wanhopig. dan moeten zij tot hun spijt ervaren, dat dit leven vol is van wisselvalligheden en bittere teleurstellingen.
Maar laat ons het gunstigste geval even bekijken. Gesteld dat iemand werkelijk bereikt,
waarnaar hij streeft, dat hij alles ontvangt, wat hij wenste, wat heeft hij dan nog? Wanneer hij oud en zwak is geworden - in het gunstigste geval - zijn krachten hem begeven, de dood tussenbeide komt en hij hier alles moet achterlaten, wat blijft hem dan nog over? Het is zoals de wijze Salomo gezegd heeft: "Alles is ijdelheid (nutteloos, zonder zin)! Welk voordeel heeft de mens van al zijn zwoegen, waarmee hij zich aftobt onder de zon?" Prediker 1:3.

Elk verstandig mens zal erkennen, dat dit leven, en alles wat deze wereld bieden kan, tenslotte de mens geen voldoening kan geven. Aan al het goede, dat dit leven biedt ontbreekt iets; alles ter wereld kan de mens niet volkomen gelukkig maken. Hij gevoelt het gemis, hij is onvoldaan, en daarom ongelukkig. Maar hoe kan het ook anders? De mens werd aanvankelijk naar het beeld van God geschapen, en zolang hij met God in gemeenschap stond, in overeenstemming met de wil van zijn schepper leefde, had hij vrede en was hij volkomen gelukkig.

Maar de mens is van God afgeweken; hij heeft de geboden van zijn Schepper overtreden en nu is hij zondig, ellendig en diep ongelukkig geworden. De mens is uit zijn element gerukt. Hij komt uit God en moet weer terug tot God, anders is hij niet op zijn plaats. Gods Woord zegt: "De goddelozen hebben geen vrede". Jesaja 48:22. En ook al zou de mens hier van alles bezitten en van het leven genieten, dan komt toch de bittere dood, die hem het leven ontneemt, en zo komt er een einde aan al het zo-genaamd aards geluk.
Het is duidelijk, dat de mens naar iets beters uit moet zien dan dit leven hem voorhouden kan; hij moet meer bezitten dan deze wereld hem bieden kan, anders houden alle hoop, voldoening en geluk bij sterven op. De mens moet naar een ander leven zoeken; hij moet reeds hier de verzekering hebben van een eeuwig leven na dit leven. Zulk een leven is hem in uitzicht gesteld; dat leven loopt parallel met het leven van God.
Dat eeuwige of Goddelijke leven biedt God nu de zondaar aan in zijn Zoon; Jezus is in de wereld gekomen, hij heeft hier geleden en is aan het kruis gestorven. Hij werd begraven, maar is ook weer uit de dood opgestaan. Hij heeft door Zijn leven te geven, voor onze zonden geboet, onze schulden betaald en heeft door de opstanding uit de doden het ons mogelijk gemaakt, het eeuwige leven te verkrijgen. Dit eeuwige leven biedt God aan allen. Zij, die in Jezus Christus geloven, hun hart aan Hem geven, door Zijn dierbaar bloed van hun zonden gereinigd, door Hem als de enige en ware Middelaar met de Vader verzoend en weer kinderen Gods worden, ontvangen het eeuwige leven. Het geloof in Jezus Christus en in de kracht van Zijn bloed, het volkomen vertrouwen op de Zoon van God, verzekert ons het eeuwige leven.
Wie dus het eeuwige leven bezit, die is ook een erfgenaam van de eeuwige gelukstoestand die dat leven mee brengt.
Hangende aan het kruis was Christus het Evangelie ( blijde boodschap). Door dit evangelie aan te nemen kan men behouden worden. Alleen Hij kan de mens ware vrede, waar geluk en volkomen voldoening geven. Dit aardse leven, zonder Jezus, zonder hoop of verzekering van het eeuwig leven, is totaal doelloos; het biedt geen troost, geen voldoening en laat de mens tenslotte hopeloos.
Alleen in Jezus is alles te vinden, wat de mens gelukkig kan maken voor tijd en eeuwigheid. Voor degene, die in de Zoon van God gelooft, Hem in zijn hart bezit, heeft ook dit leven eerst enige waarde. Geeft daarom gehoor aan Jezus' vriendelijke uitnodiging en vindt uw geluk in Hem.

Hij roept u toe: " Komt tot Mij, allen, die vermoeidt en belast zijt, en Ik zal u rust geven".
Matteüs 11:28.

Het profetisch boek Daniel

maivel7dasur — Tue, 03 Nov 2009 09:26:07 CST

Daniël
Profeet voor onze tijd.

De andere 10 brochures van Daniël in PDF: Daniel_01 Daniel_02 Daniel_03 Daniel_04 Daniel_05 Daniel_06 Daniel_07 Daniel_08 Daniel_09 Daniel_10

Brochure Nr.1 van 10

Profetieën in het boek daniël

Het bijbelboek Daniël werd geschreven in 600 v.C. en is bijgevolg ongeveer 2600 jaar oud. Men kan zich de bedenking maken: wat voor belangrijks heeft dat boek ons - op de vooravond eenentwintigste eeuw - wel te brengen? Waarom dàt en niet een ander, een recenter boek? Het bestuderen van de inhoud er van zal ons geleidelijk aan leren hoe zeer actueel het nog wel is, dermate zelfs dat wij geneigd zullen zijn te geloven dat het in onze dagen geschreven werd. Vandaar dat wij u met nadruk durven aanbevelen deze en de volgende brochures over dit onderwerp met veel aandacht te lezen. Er ligt immers een steeds stijgende lijn in vervat. De ernst nu waarmee wij de inhoud bestuderen, zal bepalend zijn voor het al of niet ontdekken van dat hoogtepunt en de waarde die het voor ons heeft, vandààg. Er zijn vier redenen waarom wij de inhoud van dit boek in verschillende brochures aan u willen voorstellen:

1. Het is een profetisch boek.

De Bijbel bestaat uit verschillende soorten boeken. De eerste vijf boeken worden wetboeken genoemd en zijn door Mozes geschreven. Er zijn ook de historische boeken; andere zijn meer poëtisch. Maar er zijn ook profetische boeken; tot die categorie behoort het boek Daniël.
Een profeet wordt ook "ziener" genoemd. Het waren mannen of vrouwen die via dromen of visioenen, goddelijke openbaringen kregen. Zo verwierven zij inzicht in zaken die wij met onze menselijke zintuigen niet kunnen waarnemen of vatten. God echter greep in en toonde hen wat nodig was. Veel van deze onthullingen of openbaringen hadden betrekking op de toekomst en dat boeit ons ongetwijfeld. Juist omdat dit boek een flink stuk van de wereldgeschiedenis tot in onze dagen en zelfs de verdere toekomst onthult, willen wij er ons bij bepalen.

2. Het is een zeer merkwaardig boek.
Wie het reeds gelezen heeft, zal dit bevestigen. Denk bijvoorbeeld aan de merkwaardige figuren die erin voorkomen, o.a. een enorm beeld, met een gouden hoofd, zilveren borst en armen, de buik en lendenen van koper, de benen van ijzer, zijn voeten deels van ijzer en deels van leem. Het fundament waarop dit enorme beeld rust, is dus deels van ijzer en deels van leem. Dit is bijzonder onlogisch en bovendien uitermate onstabiel; in normale omstandigheden is een fundament heel sterk en vast.
Er is ook die leeuw met adelaarsvleugels. Weer zo ‘n merkwaardige combinatie; is de leeuw niet de koning der dieren en de adelaar de koning onder de vogels? Er is wel een zekere harmonie te ontdekken, doch op zich blijft het een onnatuurlijk beeld.
En wat te denken van de panter met vier koppen en vier vleugels of van het vreselijk monster met zijn tien horens of van de ram en de geitenbok?
Feit is dat het lezen van al die zaken bij ons toch ernstige vragen oproept naar de betekenis en de waarde van wat we lezen Het lijkt ons een soort geheime code die onze nieuwsgierigheid prikkelt. Daarom willen wij er onze aandacht op richten en ons erin verdiepen.

3. Het boek Daniël is geschreven voor gelovigen in crisistijd.
Dat is nu juist eigen aan de inhoud van dit boek. We vinden er zeer veel raadgevingen en heel precieze aanwijzingen in voor de gelovige om hem bij te staan in tijden overheerst door crisis. En als we eerlijk willen zijn, dan bekennen we graag dat er, naast al de mogelijke crisissen die we kennen, ook een geloofscrisis is. Juist daarom lijkt ons het boek Daniël buitengewoon belangrijk voor onze tijd. Dus ook daarom willen wij een diepere kennis opdoen van dit boek.

4. Deze lijkt ons wel de belangrijkste. Wij vinden haar in het twaalfde hoofdstuk, de verzen 4, 8 en 9:
Maar gij, Daniël, houd de woorden verborgen, en verzegel het boek tot de eindtijd; velen zullen onderzoek doen, en de kennis zal vermeerderen. Ik nu hoorde het wel, maar begreep het niet en zeide: Mijn heer, waarop zullen deze dingen uitlopen? Doch hij zeide: Ga heen, Daniël, want deze dingen blijven verborgen en verzegeld tot de eindtijd.
Wij zijn hier in het laatste hoofdstuk van het boek Daniël; hij is dan ongeveer negentig jaar. Het is namelijk zo dat het boek niet geschreven werd in één jaar; hij schreef zijn boek in een periode van ongeveer zeventig jaar: tussen zijn zeventiende en negentigste jaar.
Na zeventig jaar sluit Daniël zijn boek af. Maar wanneer hij dit wil gaan doen, krijgt hij de opdracht die we zonet lazen: houd de inhoud van dit boek verborgen en verzegel het. Dit wil niet zeggen dat Daniël het boek moest verstoppen zodat niemand het zou vinden. De ware betekenis is dat de inhoud van zijn boek niet bestemd was voor de tijd waarin hij leefde. Men zou het wel kunnen lezen, maar het niet begrijpen. Slechts in een verre toekomst zou de betekenis ervan duidelijk worden en begrepen. Daarom werd hem gezegd: verzegel het - sluit het toe - tot … de eindtijd. De profetieën in het boek Daniël bevatten dan ook onthullingen van onschatbare waarde voor gelovigen in de eindtijd.

De vraag die we ons dan stellen is: Wanneer is die eindtijd?
Veel weldenkende mensen zijn zich ten zeerste bewust dat wij sinds enkele decennia leven in de eindtijd. Zo spreekt Arthur Maxwell over het einde van de historie, het einde van de orde, het einde van onze bronnen, het einde van de hoop, het einde van wereldrijken, het einde van de energie, enz... Zo ernstig zijn de feiten, dat wij zeggen: dit is het einde, de bodem wordt zichtbaar.

De Nederlander Vermaeten schreef een boek: Signalen van de eindtijd. Hierin behandelt hij veel bijbelteksten die hij in verband brengt met enkele gebeurtenissen in onze wereld. Hij toont aan dat deze feiten overeenstemmen met de "signalen", de tekenen, die in de Bijbel aangegeven zijn met betrekking tot de eindtijd.
De Franse filosoof Bernwolff gaf een boekje uit getiteld: Wij kunnen alleen nog bidden. Voorwaar, een niet zo optimistische titel. Een citaat maakt toch wel indruk:

Destijds zag de mens temidden van de ergste rampen altijd nog een uitweg. Er was nog wel een kans om zich te redden, een mogelijkheid om te overleven. Na een angstige nacht brak weer een nieuwe dag aan. Nieuwe mannen kwamen en ruimden het puin op en openden een weg naar een nieuwe toekomst. Veel catastrofen deden zich voor, op elk vlak, maar steeds weer doken nieuwe horizonten op. Vandaag echter zien we geen enkele mogelijkheid om aan de ramp te ontsnappen; er is geen uitweg meer.

En hierin verschilt het huidige drama met alle voorgaande. Op de honderdachtentwintigste verjaardag van de Amerikaanse vereniging voor vooruitgang van de wetenschap deed men volgende uitspraak:
Vanaf heden moet de mens leven in een wereld waarin een zelfmoordende oorlog altijd mogelijk is.
Een uitspraak van iemand die met kennis van zaken spreekt en aantoont dat we de grens bereikt hebben. Veel weldenkende wetenschapslui zijn zich maar al te zeer bewust dat de mens zijn nest zo aan het vervuilen is. Hierdoor maakt hij het leven onmogelijk. Cambell Bruce, verantwoordelijk voor de voedselproblemen in de wereld zei:
De toekomst in onze wereld schijnt steeds somberder. Als de mens niet tot een oplossing komt - en het is twijfelachtig dat hij dat kan - zal het probleem zichzelf oplossen: onverbiddelijke hongerdood op grote schaal. Iemand zei, met het oog op de alom tegenwoordige dreiging van de overvloedig aanwezige kernwapens:

Wij leven boven op een kruitmagazijn dat elk ogenblik kan ontploffen. Maar ondertussen ondermijnt een knaagdier langzaam maar zeker het gebouw waarin wij ons bevinden.
En hier heeft hij het over de overbevolking. Met al die uitspraken willen wij u niet pessimistisch stemmen, want u zult zien dat er een alles overtreffende reden is tot hoop. Wij proberen slechts aan te tonen dat, als we spreken over de eindtijd, men het niet ver moet zoeken. Alle feiten bewijzen dat we midden in die eindtijd leven. De wereld loopt op zijn einde. Vanzelfsprekend kan men geen dag, maand of jaar aangeven. Wat we wél zien is dat alles rijp is om aan onze samenleving een einde te maken.

<<<lees meer>>>

Home

maivel7dasur — Fri, 30 Oct 2009 11:10:57 CDT

60 jaar

Met Gods Genade!

Offert Gode dank, en betaalt den Allerhoogste God uw geloften.

Psalm 50 vers 1.

Met de Genade van onze Heer en Heiland, Christus Jezus, bestaat de Zevende-dags Adventisten Gemeente Filadelfia dit jaar precies 60 jaar.

Op Sabbat (zaterdag) 28 november wordt er daarom een speciale dankdienst gehouden. Het wordt een programma met veel muziek en inpirerende boodschappen. Hoofdspreker is de voorzitter van het Zendingsgenootschap van de Zevende-dags Adventisten in Suriname, Pastor Lyndon Gudge. De dienst vangt aan om 08:45 u.

Voelt u zich vrij om rond te kijken. Maak hier kennis met de Zevende-dags Adventisten en Bijbelse waarheid. Daarom hebben we ook enkele online-lessen voor u geplaatst. Daarnaast is er ook een aparte Esda-pagina. De ESDA is het Bijbelscursus instituut voor de Nederlandstaligen. Alle lessen zijn geheel gratis.

Ga naar de Webpagina van het Zendingsgenootschap van de Zevende-dags Adventisten.

Het e-mail adres Zendingskantoor der Zevende-dags Adventisten: suradmi@yahoo.com .

Voorganger	Cyrill Badoella
Ouderling	Imro Roseval
	Gerda Semil-Vin
Penningmeester	Hellen Leter
Jeugd- en padvinderleider	Maikel Veldkamp

Foto album Filadelfiakerk

maivel7dasur — Thu, 29 Oct 2009 15:21:01 CDT

Sabbat, een geschenk uit de hemel

maivel7dasur — Thu, 08 May 2008 15:09:40 CDT

De Zevende Dag een geschenk uit de hemel

Van tijd tot tijd wordt de discussie over een wekelijkse rustdag opnieuw aktueel. Zoals nog niet zolang geleden tijdens de debatten over de winkelsluiting op zondag. Organisaties ter bevordering van de zondagsrust nemen een standpunt in op basis van religieuze achtergronden. Anderen bepleiten een wekelijkse rustdag om te ontsnappen aan wat wel de 24 uurs economie wordt genoemd. Maar van welke kant de discussie over een wekelijkse rustdag ook bezien wordt, iedereen is het er over eens dat de mens die zichzelf geen rust gunt, doldraait. De tredmolen van werken, eten, televisie kijken, slapen etc. vraagt nu eenmaal om een noodzakelijke onderbreking. In dit stuk komt een groot aantal historische en religieuze aspecten aan de orde met betrekking tot de wekelijkse rustdag. Er wordt ingegaan op de vraag welke invulling zo'n rustdag verdient. Is de wekelijkse rustdag een dag van uitslapen, winkelen, sporten en familiebezoek, of heeft die dag een diepere betekenis? Lees hoe een objectieve beschouwing tot zeer verrassende uitkomsten kan leiden!

Een Godsgeschenk geruild!

De wekelijkse rustdag komt al aan de orde op de allereerste bladzijden van het boek dat 't verst teruggaat in de geschiedenis van de mensheid: de Bijbel. In het Bijbelboek Genesis lezen we hoe God de wereld en alles wat daarop te vinden is, schiep in zes dagen. De zevende dag rustte Hij van zijn scheppingswerk. Die dag werd in letterlijke betekenis een dag van recreatie. Zes dagen hield God zich bezig met creatie, schepping, De zevende dag richtte Hij in als monument van Zijn schepping, een dag van herschepping. Dat oude bijbelverhaal vormt ook de enige verklaring voor de tijdsindeling zoals wij die kennen. Onze seconden, minuten, uren, dagen, maanden en jaren laten zich wetenschappelijk verklaren door de loop van sterren en planeten, de weekindeling kent geen andere oorsprong dan het bijbelse scheppingsverhaal. De joodse geleerde Abraham Heschel omschreef de wekelijkse rustdag als volgt: Toen God besloot een monument op te richten voor de schepping, had Hij verschillende keuzen. Hij had een enorme kathedraal kunnen bouwen of een gedenksteen van een gigantische omvang kunnen oprichten. Met alle praktische problemen van dien. De zo gekozen plaats van aanbidding zou een voor velen moeilijk bereikbaar heiligdom zijn, het zou onderhevig zijn aan de tand des tijds, het zou kunnen verworden tot een plaats waarvan mensen elkaar het eigendom betwisten.

En zo zijn er tal van bezwaren te bedenken. En daarom bedacht God een scheppingsmonument van geniale eenvoud. Geen stoffelijk en lokaal gedenkteken, maar een dag als monument van Gods schepping. De zevende dag van de week, de zaterdag, die door God apart werd gesteld en gezegend boven alle andere dagen. Een geschenk uit de hemel als vluchtheuvel om te ontkomen aan alle dagelijkse beslommeringen. Een geschenk overigens dat door de mens, zonder goedvinden van God, werd omgeruild voor een ander. Hoewel God de mens de zaterdag als monument van zijn schepping schonk, kozen veel mensen voor de zondag als alternatief monument. De dag van de zonaanbidders werd omgedoopt tot dag van de christenen. Gods geschenk werd geruild voor iets waarvan de mens dacht dat het beter was! Buiten de joodse gelovigen zijn er miljoenen christenen over de hele wereld die ook de sabbat vieren op de zevende dag van de week. Maar er zijn veel meer christenen die de eerste dag van de week vieren. Vaak in de overtuiging dat ze doen wat God van hen vraagt. Dat roept een aantal vragen op: Hoort het vieren van de zaterdag als sabbat immers niet bij de joden thuis? Alle oudtestamentische wetten, waaronder de regels over de sabbat, zijn voor christenen toch niet meer geldig? En als ze wel geldig zouden zijn, je kunt de klok toch niet zomaar terugzetten? Je kunt toch niet de hele maatschappij in de war sturen door een andere rustdag in te voeren? En wat maakt het eigenlijk uit op welke dag je naar de kerk gaat? En zo zijn er ongetwijfeld meer vragen te bedenken. In de volgende hoofdstukken worden de meest voorkomende vragen beantwoord.

De tien geboden afgeschaft?

'De vorige generatie christenen heeft met het dogma afgedaan, de huidige met de christelijke moraal.' Deze uitspraak bevat veel waarheid. Er zijn zelfs vandaag de dag veel theologen die beweren dat er geen absolute zedelijke norm is. Zij zeggen: je kunt niet vaststellen dat iets onder alle omstandigheden goed en iets anders onder alle omstandigheden fout is. Dat hangt helemaal van de omstandigheden af. De situatie bepaalt of iets goed of verkeerd is! Toch zijn er nog heel veel mensen die ervan uitgaan dat er een aantal onveranderlijke uitgangspunten voor een algemene moraal moet zijn: de tien geboden. Zowel joden als christenen beroepen zich op deze door God gegeven grondregels voor een liefdevolle samenleving. Jezus, die wordt gezien als de grondlegger van het christendom, heeft zich op dit punt overigens duidelijk uitgelaten. 'Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen. Want voorwaar, Ik zeg u: eer de hemel en de aarde vergaat, zal er niet een jota of tittel (wij zouden zeggen: een punt of komma) vergaan van de wet, eer alles zal zijn geschied' (Matteüs 5:17,18). Uit het verband blijkt over welke wet Jezus het heeft (Matteüs 5:21-32).

Hij licht zijn standpunt namelijk toe door enkele voorbeelden aan te halen. Hij gaat daarbij in op het plegen van echtbreuk en het plegen van een moord. Twee voorbeelden die alles te maken hebben met de tien geboden. Volgens Jezus gaat het niet alleen, zelfs niet in de eerste plaats, om de uiterlijke daad, maar om de diepere motieven van een mens. De goddelijke geboden die aan Mozes bekend werden gemaakt, zijn door Jezus allerminst afgeschaft. Hij heeft ze vervuld, dat wil zeggen Hij heeft het volmaakte voorbeeld gegeven, hoe ze moeten worden uitgevoerd, Ook Paulus, de voornaamste verkondiger van de christelijke leer, maakt duidelijk dat er slechts een slotconclusie ten aanzien van 'de wet' mogelijk is, Hij zegt in zijn brief aan de Romeinen: 'Stellen wij dan door het geloof de wet buiten werking? Volstrekt niet; veeleer bevestigen wij de wet' (Romeinen 3:31)!

Geloof en werken

Het geloof in God is van doorslaggevend belang. De Bijbel laat daarover geen twijfel bestaan: 'de rechtvaardige zal uit geloof leven' (Romeinen 1;17). Maar dat geloof houdt tevens in dat wij ons afvragen volgens welke richtlijnen God wil dat wij ons leven inrichten. 'Wat baat het, mijn broeder, of iemand al beweert geloof te hebben, als hij geen werken heeft' Jakobus 2:1c)? Deze logische vraag stelt de apostel Jakobus. 'Gelijk het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder werken dood' (Jakobus 2:26). Over welke 'werken' spreekt Jakobus? Hij doelt vooral op het naleven van de tien geboden. Hij heeft daar trouwens een prachtige naam voor; 'de koninklijke wet der vrijheid' (Jakobus 2:8,12). Dat hij de tien geboden bedoelt staat vast, Ook hij haalt doodslag en echtbreuk aan als voorbeelden. En hij onderstreept daarbij het belang van consequent zijn in het uitleven van deze goddelijke grondwet: 'Wie de gehele wet houdt, maar op een punt struikelt, is schuldig geworden aan alle geboden' Jakobus 2:10).

Kan iemand met de Bijbel in de hand volhouden dat de wet van God er niet meer toe doet? Dat lijkt onmogelijk als we bijvoorbeeld de apostel Johannes serieus nemen. 'En hieraan onderkennen wij, dat wij Hem kennen: indien wij zijn geboden bewaren. Wie zegt: Ik ken Hem, en zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar en in die is de waarheid niet ... Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zo te wandelen als Hij gewandeld heeft' (1 Johannes 2:6). Er lijkt voor christenen nog een uitvlucht mogelijk. Toen Jezus gevraagd werd naar de betekenis van de tien geboden, vatte Hij die als volgt samen: 'Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod. Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf' (Matteüs 22:37,38). Is dat wellicht de nieuwe wet die Jezus in plaats van de oude heeft gesteld? Allerminst. Dit is geen nieuwe wet, maar slechts een samenvatting die vrijwel woordelijk overeenkomt met wat ook al in het boek Deuteronomium in het Oude Testament staat (Deuteronomium 6:5). Zodra iemand zich afvraagt hoe de liefde tot God en tot de medemens ingevuld moet worden, komt hij vanzelf weer bij de tien geboden terecht,

Gods uitgangspunten zijn onveranderlijk

Sinds mensen op grote schaal van de tien geboden zijn gaan afwijken, is het er in de wereld niet beter op geworden (Exodus 20:1-17 en Deuteronomium 5:6-21). Een terugkeer naar Gods onveranderlijke uitgangspunten zou tot een wereld leiden die veel gelukkiger zou zijn. Maar zoals gezegd, de tien geboden serieus nemen betekent meer dan luisteren naar alleen de letter. Het gaat om de geest van de wet, om de motieven van de mens, om de diepere bedoeling. Als het gebod luidt: 'Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben', dan heeft dat niet alleen betrekking op de afgodsbeelden zoals we die in volkenkundige musea aantreffen, maar ook op de manier waarop wij luxe en materiële zaken kunnen verafgoden.

Als het gebod zegt dat we de naam van God niet 'ijdel' mogen gebruiken, gaat 't er niet alleen om dat we niet mogen vloeken, maar ook dat we Gods naam niet mogen gebruiken als vlag om een bedenkelijke lading te dekken. Het gebod 'eert uw vader en uw moeder' zou altijd het uitgangspunt moeten vormen in discussies over de generatiekloof tussen ouders en kinderen. Het 'gij zult niet doden' verbiedt niet alleen moord en doodslag in de gebruikelijke betekenis van het woord, maar zou ook het uitgangspunt moeten vormen in discussies over euthanasie, abortus en militaire vraagstukken. De tien geboden zijn geen wetboek met honderden uitgewerkte paragrafen die voor elk moreel dilemma een gedetailleerd antwoord geven.

De tien geboden vormen een onver anderlijke grondwet die ons belangrijke basisprincipes leert, vanwaar ons geweten ons verder de weg wijst. Terug naar het onderwerp van deze brochure, de rustdag. Als de tien geboden nog gelden, wat doen we dan met het vierde gebod: 'Gedenk de I sabbat dat gij die heiligt. Zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen, maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God, dan zult gij geen werk doen'? Hoe kunnen we dat gebod serieus nemen? Het antwoord is heel eenvoudig: door gewoon te doen wat het gebod van ons vraagt!

De dag van de joden?

We zagen 't al eerder, ruim voordat het volk Israël de tien geboden kreeg, functioneerde de sabbat al. De sabbat maakte vanaf het begin van onze wereld deel uit van de onveranderlijke relatie tussen de mens en zijn Schepper. Universeel wat tijd en plaats betreft en daarom duidelijk anders dan de veranderlijke, rituele vormen waarmee de mens zijn Schepper aanbidt. De eigenlijke betekenis van het Hebreeuwse woord voor sabbat is 'ophouden, rusten'. Het uiteindelijke doel van de sabbat is het verstand en het morele bewustzijn van de mens te stimuleren, als gevolg van zijn relatie met God. Het getuigt van groot onbegrip deze door God voor dit doel bestemde dag te veronachtzamen en in plaats daarvan een dag naar eigen keuze te stellen: de eerste dag van de week. Daarmee plaatst de mens zich boven God. Bij de discussie over de viering van de zevende of de eerste dag van de week, gaat het er uiteindelijk om of we het gebod van de Schepper hoger achten dan de neiging onze eigen wil centraal te stellen. Dat laatste zorgde in de hemel al voor de val van de engel die de tegenstander (satan) van God werd. In principe gaat het bij de sabbatviering dus eigenlijk om een beslissend onderscheid in het aloude conflict tussen goed en kwaad, en voor de christen tussen Christus en satan. Satan heeft gedurende de loop van de geschiedenis voortdurend getracht de mens met bedrieglijke voorstellen te hinderen in z'n relatie met God. Voortdurend kwam hij met oplossingen die I aantrekkelijker schenen dan de oorspronkelijke bedoeling, maar het niet waren. l5 Op die manier laat in de christelijke kerk de zaterdag vervangen door de zondag. De Bijbel is het 'instructieboek' waarin de Maker van de mens advies geeft aan zijn schepselen. Waarom zouden we het instructieboek van onze auto wel serieus nemen (niemand gooit diesel in een benzine auto) maar dat van onszelf niet?
Maakt 't veel uit om zaterdag of zondag te vieren? Niemand zou erover peinzen bevrijdingsdag op 6 mei of nog een heel andere datum te vieren, en zeker niet op een feestdag van de toen malige tegenstander. En toch zouden we wel de bijbelse rustdag vervangen door de heidense rustdag van de zonaanbidders? Het ogenschijnlijk kleine verschil tussen de twee dagen kan grote gevolgen hebben in de relatie met onze Schepper. Wie een radiostation zoekt, maar op de schaal slechts enkele millimeters afwijkt, ontvangt alleen ruis of een heel ander station. En wie zich bij 't intoetsen van een telefoonnummer een cijfer vergist, krijgt niemand of heel iemand anders dan bedoeld aan de lijn! Theologisch gezien is de verbinding tussen schepping en sabbat van bijzondere betekenis.

Wat God op de zevende scheppingsdag deed, was ophouden met zijn werk van de eerste zes dagen, zoals de oorspronkelijke betekenis van het Hebreeuwse woord shabbat (ophouden) aangeeft. Het was dus niet een uitrusten van vermoeidheid (Jesaja 40:28). Dat God kon ophouden met werken laat zijn vrijheid zien. Hij is geen blinde, steeds werkende natuurkracht (zoals evolutionisten willen doen geloven) maar een God die in soevereine vrijheid schept of met scheppen ophoudt wanneer Hij dat wil. Dat God rustte wijst erop dat zijn scheppingswerk voltooid was en dat Hij met alles wat Hij geschapen had tevreden was. Dat bewijzen ook de woorden: 'En zie, het was alles zeer goed' (Cenesis 1:31).

Voortdurend heeft God zijn sabbat in het teken van bevrijding geplaatst. Toen de Israëlieten in de woestijn rondzwierven en er geen voedsel was, zorgde God voor een wonder, Hij gaf elke dag voedsel, maar elke zevende dag bleef dat voedsel uit. In plaats daarvan gaf hij op de zesde dag een dubbele portie. Daarmee liet God overduidelijk zien hoe belangrijk de sabbat voor Hem was (Exodus 16). Het belang van de sabbat komt ook sterk naar voren in de tien geboden. Het sabbatsgebod is het hart van de wet. Herhaaldelijk wordt dat onderstreept. Mozes moest in opdracht van God tegen Israël zeggen: 'Maar mijn sabbatten moet gij onderhouden want dat is het teken tussen mij en u, van geslacht tot geslacht, zodat gij weet, dat ik de Here ben die u heiligt' (Exodus 31:13). Een echo daarvan vinden we in de woorden van de profeet Ezechiel, die zo'n duizend jaar later leefde: 'Heiligt mijn sabbatten, dan zullen deze een teken zijn tussen Mij en u, opdat gij weet, dat Ik, de Here uw God ben' (Ezechiel 20:20; Ezechiel 20:12). De sabbat zorgde ervoor dat de Israëlieten elke week opnieuw bepaald werden bij hun afhankelijkheid van God. In de tien geboden wordt een rechtstreeks verband gelegd tussen de sabbat en de schepping en in een enigszins afwijkende versie van de tien geboden wordt de sabbatviering in verband gebracht met de bevrij ding die Israël had ervaren uit de Egyptische slavernij (Exodus 20:11; Deuteronomium 5:6-21). De sabbat had een bijzondere betekenis voor de Israëlieten die als geen ander volk de bevrijdende hand van God hadden gevoeld. Maar het was bepaald niet de bedoeling dat de sabbat een exclusieve aangelegenheid zou zijn voor een volk. Ook andere volken moesten kennis maken met de sabbat en deze dag gaan 'heiligen' (Jesaja 56:1-8). In feite was het een van de hoofdopdrachten aan Israël om daarvoor te zorgen.

De dag van Jezus Christus

Van Jezus is bekend dat hij leefde in overeenstemming met alle geboden en voorschriften van de thora (Manaus 22:34-40). Wel keerde Hij zich af van allerlei godsdienstige gebruiken die Hij niet als zinvol beschouwde (Marcus 2;18-20). Hij keerde zich tegen loze tradities en ging meer dan eens tegen de gangbare gewoonten in. Maar op het punt van de sabbat sloot Hij zich nadrukkelijk aan bij het patroon van zijn tijdgenoten. Hij ging 'naar zijn gewoonte' op sabbat naar de synagoge, de plaats van de joodse eredienst (Lucas 4:16,31). Overigens had Jezus wel degelijk kritiek op de wettische wijze waarop joodse wetgeleerden de sabbat invulden. De overdreven wijze waarop schriftgeleerden hadden omschreven wat op sabbat wel en niet mocht, had in wezen het karakter van de sabbat ontkracht. Tegen die manier van sabbatvieren ging Jezus in (Marcus 2:23-28; Matteüs 12:1-8; Lucas 6:1-5 en Matteüs 12:9-14 en alle parallelle teksten).

Hij gaf het volmaakte voorbeeld van hoe de sabbat kan functioneren, zodat de mens er geestelijk en lichamelijk wel bij vaart. Jezus toonde zich daarmee heer van de sabbat (Matteüs 12:8; Marcus 2:28; Lucas 6:5). Ook de leerlingen van Jezus waren trouwe sabbatvierders. Van Paulus lezen we dat hij steeds op sabbat naar de synagoge gelig (Handelingen 17:3). Als er een verandering zou zijn geweest, dan had het Nieuwe Testament ons daar zorgvuldig over ingelicht. Maar het Nieuwe Testament gaat uit van de sabbat als een zo vanzelfsprekend onderdeel van de christelijke geloofsvisie, dat daar verder geen woord aan wordt gewijd. Jezus had een overduidelijk voorbeeld gegeven. Hij had gezegd niet gekomen te zijn om de wet teniet te doen, maar juist om die aan ons voor te leven. Dat sluit elk misverstand uit.

<<<vervolg>>>

Sabbat, hoe en waarom

maivel7dasur — Thu, 08 May 2008 15:04:43 CDT

Zevende-dags Adventisten vieren elke zaterdag de sabbat als rustdag. De sabbat begint bij zonsondergang op vrijdag en eindigt bij zonsondergang op zaterdag. Gedurende de sabbat wordt werken zoveel mogelijk vermeden. Op vrijdag vindt een bijbelstudieavond plaats en op zaterdag wordt een eredienst gehouden. Van maandag t/m vrijdag vindt er ’s morgens een morgenwijding plaats. Vijf keer per week vindt er ook een avondwijding plaats.

. Bij Zijn schepping heeft God de mens aangesteld om alles wat geschapen is op een verantwoorde wijze te beheren. Allereerst past in die opdracht een verantwoord zorgen voor het eigen lichaam. Voedsel en de dranken worden worden volgens de voorschriften van bijbel bereid - er wordt bijvoorbeeld geen varkensvlees of schelpdier geserveerd. Adventisten roken niet en nuttigen ook geen alcohol.

. Het leven is een gave Gods die derhalve van begin tot eind beschermd dient te worden. Adventisten achten het niet geoorloofd een menselijk leven te beëindigen. Het begeleiden tot het einde houdt derhalve in dat pijnbestrijding en zorgverlening daarbij centraal staan. Tevens houdt dit in dat de zorg op een gegeven moment terug mag treden zodat het einde in Gods hand gegeven wordt. Een liefdevolle en respectvolle ondersteuning mag ook dan verwacht worden.

. Adventisten erkennen God als Schepper en Vader van alle mensen. Ieder mens is daarmee een kind van God en verdient steun en solidariteit. Waarden als aandacht, toewijding, zorgzaamheid, bezorgdheid, inzet en respect behoren in alledaagse zorgpraktijken concreet en voelbaar te zijn.

. Adventisten geloven dat de mens gezien wordt als een eenheid van hoofd, hart en hand. Een mens is nooit louter geest. Het hart en alle vijf de zintuigen horen net zozeer bij het menszijn. Een integrale benadering is het uitgangspunt.

· De Bijbel leert dat mensen sociale wezens zijn voor wie sociale verbanden van levensbelang zijn. Bekommernis om elkaar is waar mensen naar snakken – een bemoedigend woord, een vriendelijke blik, een schouderklopje. Aandacht en gemeende belangstelling voor elkaar.

<<<<terug naar het begin>>>>

<<<<<meer>>>>

Filadelfia

maivel7dasur — Tue, 06 Feb 2007 10:02:54 CST

Kom en aanbidt en vier deze Sabbat met ons.

Wie: U en uw gezin.
Wanneer: elke zaterdag

Tijd: 08:45u.am
Waar:Filadelfia kerk Indira Ghandiweg 504 Lelydorp, district Wanica

Programma: 08:45u.am - zangdienst 09:00u.am - Sabbatschool 10:00u.am - Bijbelles bespreking 11:00u.am tot 12u.nm - Eredienst

Aanbiddingsdiensten van de Zevende-dags Adventisten hebben een openbaar karakter. Niemand wordt uitgesloten. Het geven van collecte (offer) is niet verplicht. Bezoekers staan vrij om donaties te maken ten behoeve van het werk van de kerk.

Hoe te rijden:

Indira Ghandiweg 504

Vanuit Paramaribo: ongeveer 25 minuten
rechts van de weg.
vanuit Para: 15 minuten
links van de weg.
Indira Ghandiweg voorbij Politiepost Lelydorp.
tegen over het toren monument van de Javaanse immigratie en het grote slippersmonument.

Sabbat, of Zondag dag des Heren?

maivel7dasur — Fri, 10 Nov 2006 09:44:31 CST

De Bijbel over de term "Dag des Heeren"

Jesaja 2:12
Want de dag des Heren der heirscharen zal zijn tegen alle hoovaardige en hooge, en tegen allen verhevene, opdat hij vernederd worde.

Jesaja 13:6
Huilt gijlieden, want de dag des HEEREN is nabij; hij komt als een verwoesting van den Almachtige.

Jesaja 13:9
Ziet de dag des HEEREN komt, gruwelijk, met verbolgenheid en hittigen toorn, om het land te stellen tot verwoesting, en deszelfs zondaars daaruit te verdelgen.

Ezechiël 30:3
Want de dag is nabij, ja, de dag des HEEREN is nabij, een wolkige dag, het zal der heidenen tijd zijn.

Joël 1:15
Ach, die dag! Want de dag des HEEREN is nabij, en zal als een verwoesting komen van den Almachtige.

Joël 2:1
Blaast de bazuin te Sion, en roept luide op den Berg Mijner heiligheid; laat alle inwoners des lands beroerd zijn, want de dag des HEEREN komt, want hij is nabij.

Joël 2:11
En de HEERE verheft Zijn stem voor Zijn heir henen; want Zijn leger is zeer groot, want Hij is machtig, doende Zijn woord; want de dag des HEEREN is groot en vreselijk, en wie zal hem verdragen?

Joël 2:31
De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed, eer dat die grote en vreselijke dag des HEEREN komt.

Joël 3:14
Menigten, menigten in het dal des dorswagens; want de dag des HEEREN is nabij, in het dal des dorswagens.

Amos 5:18
Wee dien, die de dag des HEEREN zal begeren! Waartoe toch ulieden de dag des HEEREN zijn? Hij zal duisternis wezen en geen licht.

Obadja 1:15
Want de dag des HEEREN is nabij, over al de heidenen; gelijk gij gedaan hebt, zal u gedaan worden; uw vergelding zal op uw hoofd wederkeren.

Sefanja 1:17
Zwijgt voor het aangezicht des Heeren HEEREN; want de dag des HEEREN is nabij; want de HEERE heeft een slachtoffeer bereid; Hij heeft genoden geheiligd.

Sefanja 1:14
De grote dag des HEEREN is nabij; hij is nabij, en zeer haastende; de stem van den dag des HEEREN; de held zal aldaar bitterlijk schreeuwen.

Maleachi 4:5
Ziet, Ik zende ulieden den profeet Elia, eer dat die grote en die vreselijke dag des HEEREN komen zal.

Handelingen 2:20
De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed, eer dat de grote en doorluchtige dag des Heeren komen zal.

1 Thessalonicensen 5:2
Want gij weet zelven zeer wel, dat de dag des Heeren alzo zal komen, gelijk een dief in de nacht.

2 Petrus 3:10
Maar de dag des Heren zal komen als een dief in den nacht, in welken de hemelen met een gedruis zullen voorbijgaan, en de elementen branden zullen en vergga, en de aarde en de werken, die daarin zijn, zullen verbranden.

Openbaring 1:10
Ik kwam in den geest op den dag des Heren en ik hoorde achter mij een luide stem, als van een bazuin.

Jesaja 58:13
Indien gij niet over de sabbat heenloopt door uw zaken te doen op mijn heilige dag, maar de sabbat een verlustiging noemt, de heilige dag des Heren van gewicht, en die niet onteert door uw gewone bezigheden te doen, noch uw zaken te behartigen, of ijdele taal uit te slaan.....

Ook deze tekst spreekt niet van de zondag als dag des Heren
Is het, gezien de andere teksten hierboven, logisch te veronderstellen, dat in Openbaring 1:10 gesproken wordt over de zondag?
In het geheel niet.

Geloofspunten

maivel7dasur — Fri, 10 Nov 2006 09:36:40 CST

De 28 Geloofspunten

1. De Heilige Schrift
De Heilige Schrift, het Oude en het Nieuwe Testament, is het geschreven Woord van God, door goddelijke inspiratie overgeleverd aan „heilige mensen Gods", die in hun spreken en schrijven gedreven werden door de Heilige Geest. In dit Woord heeft God de mens de nodige kennis tot heil aangereikt. De Heilige Schrift is de onfeilbare openbaring van zijn wil. Deze is de norm voor gedrag en geloofsbeleving, de gezaghebbende openbaringsbron van de geloofsleer en het betrouwbare verslag van Gods daden in de geschiedenis.
(Ps. 119:105; Spr. 30:5,6; Jes. 8:20; Joh. 10:35; 17:17; 1 Tess. 2:13; 2 Tim. 3:16; Heb. 4:12; 2
Petr. 1:20,21).

2. De Drieëenheid

Er is één God, Vader, Zoon en Heilige Geest, en deze drie zijn één. God is eeuwig, almachtig, alwetend, boven alles en altijd tegenwoordig. Hij is onbegrensd en door de mens niet te doorgronden, maar kan desondanks gekend worden vanuit zijn zelfopenbaring. Hij is te allen tijde onze aanbidding en verering waardig en moet door de gehele schepping gediend worden.
(Deut. 6:4; 29:29; Mat. 28:19; 2 Kor. 13:14; Ef. 4:4-6; 1 Tim. 1:17; 1 Petr. 1:2; Op. 14:6,7).

3. De Vader

God de eeuwige Vader is de Schepper, de Bron, de Onderhouder en de Heerser over al het geschapene. Hij is rechtvaardig en heilig, genadig en barmhartig, traag tot toorn en rijk aan niet aflatende liefde en trouw. Wat wij aan hoedanigheden en krachten in de Zoon en in de Heilige Geest ontdekken, zijn eveneens openbaringen van de Vader.
(Gen. 1:1; Ex. 34:6,7; Joh. 3:16; 14:9; 1 Kor. 15:28; 1 Tim. 1:17; 1 Joh. 4:8; Op. 4:11).

4. De Zoon

Door Hem werd alles geschapen, werd het karakter van God geopenbaard, de redding van de mensheid tot stand gebracht en wordt de wereld geoordeeld. Voor eeuwig waarlijk God, werd Hij ook waarlijk mens: Jezus, de Christus. Hij werd ontvangen uit de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria. Hij leefde als mens en werd verzocht, maar openbaarde op volmaakte wijze de rechtvaardigheid en liefde van God.
In zijn wonderen werd Gods macht zichtbaar. Zij getuigden van zijn goddelijke roeping als Messias.
Hij leed en stierf vrijwillig aan het kruis voor onze zonden, werd opgewekt uit de doden en voer ten hemel om in het hemels heiligdom voor ons de dienst te verrichten.
Hij zal terugkeren in heerlijkheid voor de uiteindelijke verlossing van zijn volk en het herstel van alle dingen.
(Luc. 1:35; Joh. 1:1-3,14; 5:22; 10:30; 14:1-3,9; Heb. 2:9-18; 4:15; 7:25; 8:1,2; 9:28; Rom. 5:18;
6:23; 1 Kor. 15:3,4; 2 Kor. 5:17-21; Fil. 2:5-11; Kol. 1:15-19; 1 Petr. 2:21; Op. 22:20).

5. De Heilige Geest

God de eeuwige Geest was met de Vader en de Zoon werkzaam in de schepping, vleeswording en verlossing. Hij inspireerde de schrijvers van de Bijbel. Hij vulde Christus' leven met macht. Hij nodigt en overtuigt de mens, en wie gehoor geeft, vernieuwt en verandert Hij naar het beeld Gods. Gezonden door de Vader en de Zoon, om altijd bij zijn kinderen te zijn, deelt Hij geestelijke gaven uit aan de gemeente, geeft Hij haar kracht om van Christus te getuigen en leidt haar, in overeenstemming met de Schrift, in alle waarheid.
(Gen. 1:1,2; Luc. 1:35; 4:18; Joh. 14:16-18,26; 16:7-13; Hand. 1:8; 10:38; 2 Kor. 3:18; Ef. 4:11,12;
2 Petr. 1:21).

6. De Schepping

God is de Schepper van alle dingen en heeft in de Schrift het waarachtige verslag van zijn werken geopenbaard. In zes dagen heeft de Heer „de hemel en de aarde" en alle levende wezens op aarde gemaakt, en op de zevende dag van de eerste week heeft Hij gerust. Op deze wijze heeft Hij de sabbat ingesteld als een blijvend gedenkteken van zijn voltooid scheppingswerk. De eerste man en vrouw werden gemaakt naar het beeld Gods als bekroning van de schepping. Hun werd heerschappij gegeven over de aarde, en verantwoordelijkheid haar te onderhouden. Toen de wereld voltooid was, was alles „zeer goed", en verkondigde deze Gods eer.
(Gen. 1; 2; Ex. 20:8-11; Ps. 19:1-6; 33:6,9; 104; Joh. 1:1-3; Kol. 1:16,17; Heb. 11:3).

7. De natuur van de mens

Man en vrouw werden naar het beeld Gods geschapen met persoonlijkheid, macht en vrijheid om te denken en te doen.
Elk mens is een ondeelbare eenheid van lichaam, ziel en geest. Ofschoon als vrij wezen geschapen, blijft hij van God afhankelijk voor zijn leven en al het overige. Toen onze stamouders God ongehoorzaam werden, ontkenden zij hun afhankelijkheid van Hem, en verloren hun hoge positie onder God. Het beeld Gods in hen werd vervormd, en zij raakten aan de dood onderworpen. Hun nakomelingen delen in deze gevallen natuur en de gevolgen hiervan. Zij worden geboren met zwakheden en de neiging tot kwaad. Maar God verzoende in Christus de wereld met Zichzelf en herstelt door zijn Geest in berouwvolle stervelingen het beeld van hun Maker. Zij zijn geschapen tot eer van God en geroepen om Hem en elkaar lief te hebben en voor hun omgeving te zorgen.
(Gen. 1:26-28; 2:7; 3; Ps. 8:4-8; 51:5; Hand. 17:24-28; Rom. 5:12-17; 2 Kor. 5:19,20).

8. De grote strijd

De hele mensheid is nu betrokken in een grote strijd tussen Christus en satan aangaande het karakter van God, zijn wet en zijn heerschappij over het universum. Dit conflict begon in de hemel, toen een geschapen wezen, begiftigd met vrijheid van keuze, tot satan, Gods tegenstander, werd, en een deel van de engelen tot opstand aanzette. Hij bracht de geest van opstand in deze wereld toen hij Adam en Eva tot zonde verleidde. Deze zonde van de mens had de vervorming van het beeld Gods in het mensdom tot gevolg. Dit leidde tot wanorde binnen de geschapen wereld, en de uiteindelijke vernietiging daarvan ten tijde van de wereldomvattende zondvloed. Ten aanschouwen van de hele schepping werd deze wereld het strijdperk van een alomvattend conflict. Daarin zal God uiteindelijk als een God van liefde in het gelijk worden gesteld. Om zijn volk in deze strijd bij te staan, zendt Christus de Heilige Geest en getrouwe engelen om hen te leiden, te beschermen, en te ondersteunen op de weg des heils.
(Gen. 3; 6; 7; 8; Jes. 14:12-14; Ez. 28:12-18; Rom. 1:19-32; 5:12-21; 8:19-22; 1 Kor. 4:9; Heb. 1:4-
14; 2 Petr. 3:6; Op. 12:4-9).

9. Het leven, de dood en de opstanding van Christus

In Christus' leven van volmaakte gehoorzaamheid aan Gods wil, zijn lijden, dood en opstanding, heeft God voorzien in het enige zoenmiddel voor de zonde van de mens, zodat zij die door het geloof deze verzoening aanvaarden, eeuwig leven mogen ontvangen, en de hele schepping de oneindige en heilige liefde van de Schepper mag verstaan. Deze volmaakte verzoening stelt de rechtvaardigheid van Gods wet en zijn genadevolle karakter op overtuigende wijze vast; want het veroordeelt onze zonde en verschaft ons tegelijkertijd vergeving. De dood van Christus is plaatsvervangend en uitdelgend, verzoenend en herscheppend. De opstanding van Christus verkondigt Gods overwinning op de krachten van het kwade, en verzekert degenen die de verzoening aanvaarden, van hun uiteindelijke overwinning op zonde en dood.
Deze opstanding geeft aan, dat Jezus Christus hun Heer is, voor wie alle knie, in hemel en op aarde, zal buigen.
(Jes. 53; Joh. 3:16; Rom. 1:4; 3:25; 4:25; 8:3,4; 2 Kor. 5:14,15,19-21; Fil. 2:6-11; Kol. 2:15; 1 Joh.
2:2; 4:10).

10. De ervaring van verlossing

In oneindige liefde en genade heeft God Christus - die geen zonde gekend heeft - voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid Gods in Hem. Door de Geest geleid beseffen wij onze tekortkomingen, erkennen wij onze zondigheid, hebben wij berouw over onze overtredingen en oefenen wij geloof in Jezus als Christus en Heer, als plaatsvervanger en voorbeeld. Dit geloof, dat de verlossing ontvangt, komt door de goddelijke macht van het Woord en
is Gods genadegave. Door Christus worden wij gerechtvaardigd, aangenomen als kinderen van God en bevrijd van de heerschappij van de zonde. Door de Geest worden wij wedergeboren en geheiligd; de Geest vernieuwt onze geest, schrijft Gods wetten van liefde in ons hart en geeft ons de kracht een heilig leven te leiden. Wanneer wij in Hem blijven, krijgen we deel aan de goddelijke natuur en hebben wij de verzekering van het heil, nu en in het oordeel.
(Ps. 27:1; Jes. 12:2; Jona 2:9; Mat. 18:3; Joh. 3:3-8; 3:16; Rom. 3:24-26; 4:25; 5:6-10; 6:9-15; 8:1-
4,14,15,26,27; 10:7; 1 Kor. 2:5; 15:3,4; 2 Kor. 5:17-21; Gal. 1:4; 2:19,20; 3:13; 3:26; 4:4-7; Ef. 2:5-
10; 3:16-19; Heb. 8:7-12; 1 Petr. 1:23; 2:21; 1 Joh. 1:9; 2:1).

11. Groeien in Christus

Door zijn dood aan het kruis triomfeerde Jezus over de machten van het kwaad. Hij, die tijdens zijn dienstwerk op aarde de demonische geesten onderwierp, heeft hun macht gebroken en hun uiteindelijke ondergang verzekerd. Jezus’ victorie geeft ons de overwinning over de boze machten die ons nog steeds in hun ban willen houden, als wij met hem wandelen in vrede en vreugde, verzekerd van zijn liefde. De heilige Geest leeft nu in ons en geeft ons kracht. In onze voortdurende toewijding aan Jezus als onze Zaligmaker en Heer zijn wij bevrijd van de last van onze daden in het verleden.
Wij leven niet langer in duisternis, bevreesd voor boze machten, in onwetendheid en in de zinloosheid van onze vroegere leefwijze. In de nieuwe vrijheid die we in Christus bezitten zijn we geroepen om te groeien in de gelijkvormigheid aan zijn karakter, om dagelijks gemeenschap te hebben met hem in gebed, ons te voeden met zijn woord, te mediteren over dit woord en over zijn voorzienigheid, te zingen tot zijn eer, samen te komen om hem te eren, en deel te hebben aan de zendingsopdracht van de kerk. Wanneer wij onszelf in liefdevolle dienstbaarheid geven aan de mensen om ons heen en getuigen van zijn redding, zal zijn onafgebroken aanwezigheid met ons, door de Geest, elk moment transformeren en elke taak tot een geestelijke ervaring maken.
(Ps 1:1, 2; 23:4; 77:11, 12; Kol 1:13, 14; 2:6, 14, 15; Luc. 10:17-20; Ef 5:19, 20; 6:12-18; 1 Tes. 5:23; 2 Petr. 2:9; 3:18; 2 Kor. 3:17, 18; Fil 3:7-14; 1 Tes. 5:16-18; Mat. 20:25-28; Joh. 20:21; Gal. 5:22-25; Rom. 8:38, 39; 1 Joh. 4:4; Hebr. 10:25.)

12. De kerk

De kerk is de gemeenschap der gelovigen die Christus Jezus als Heer en Heiland belijdt. In aansluiting op het volk van God in oudtestamentische tijden, worden wij uit de wereld geroepen en komen wij samen om te aanbidden, om de verbondenheid met elkaar te beleven, onderricht te worden in het Woord, om de maaltijd des Heren te vieren, de gehele mensheid te dienen en het evangelie aan de hele wereld te verkondigen. De kerk ontleent haar gezag aan Christus, het vleesgeworden Woord, en aan de Heilige Schrift, die het geschreven Woord is. De kerk is Gods gezin; de leden ervan (die door Hem als zijn kinderen zijn aangenomen), leven onder het nieuwe verbond. De kerk is het lichaam van Christus, een geloofsgemeenschap waarvan Christus Zelf het hoofd is. De kerk is de bruid voor wie Christus stierf om haar te heiligen en te reinigen. Bij zijn terugkeer in heerlijkheid zal Hij haar voor Zich plaatsen als een stralende kerk: de getrouwen uit alle eeuwen, gekocht door zijn bloed, zonder vlek of rimpel, maar heilig en onbesmet.
(Gen. 12:3; Mat. 16:13-20; 21:43; Joh. 20:21,22; Hand. 1:8; 7:38; Rom. 8:15-17; 1 Kor. 12:13-27;
Ef. 1:15,23; 2:12; 3:8-11,15; 4:11-15).

13. De „rest" en haar zending

De algemene kerk bestaat uit allen die waarachtig in Christus geloven. In het laatste der dagen, een tijd van algemene afval, is een rest ertoe geroepen om de geboden Gods en het geloof van Jezus te houden. Deze rest kondigt aan, dat het uur van het oordeel is gekomen, predikt het heil in Christus, en verkondigt zijn naderende wederkomst. Deze afkondiging wordt verbeeld door de drie engelen van Openbaring 14; zij valt samen met het oordeelswerk in de hemel en leidt tot een werk van berouw en vernieuwing op aarde. Iedere gelovige wordt geroepen om persoonlijk deel te nemen aan dit wereldwijde getuigenis.
(Mat. 24:14; 28:18-20; Mar. 16:15; 2 Kor. 5:10; Ef. 5:22-27; Op. 12:17; 14:6-12; 18:4; 21:1-14).

14. De eenheid in het lichaam van Christus

De kerk is één lichaam met vele leden, geroepen uit alle natie, geslacht, tong en volk. In Christus worden we een nieuwe schepping; onderscheid in ras, cultuur, ontwikkeling en nationaliteit, en verschillen tussen hoog en laag, rijk en arm, mannelijk en vrouwelijk, mogen geen verdeeldheid onder ons teweegbrengen. Wij zijn allen gelijk in Christus, die ons door één Geest in één gemeenschap met Hem en met elkaar verbonden heeft; wij moeten dienen en ons laten dienen zonder partijdigheid of terughoudendheid. Door de openbaring van Jezus Christus in de Schrift delen wij in hetzelfde geloof en dezelfde hoop, en doen al het mogelijke dat in een gemeenschappelijk getuigenis aan allen uit te dragen. Deze eenheid heeft haar bron in de eenheid van de drieënige God, die ons aangenomen heeft als zijn kinderen.
(Ps. 133:1; Joh. 17:20-23; Hand. 17:26,27; 1 Kor. 12:12-14; 2 Kor. 5:16,17; Gal. 3:27-29; Ef. 4:1-6;
Kol. 3:10-15; Jak. 2:2-9; 1 Joh. 5:1).

15. De doop

In de doop belijden wij ons geloof in de dood en opstanding van Jezus Christus en betuigen onze dood voor de zonde en ons voornemen in nieuwheid des levens te wandelen. Zo erkennen wij Christus als Heer en Heiland, worden zijn volk en worden wij door zijn kerk als leden aanvaard. De doop is een zinnebeeld van onze verbondenheid met Christus, de vergeving van onze zonden en ons ontvangen van de Heilige Geest. De doop vindt plaats door onderdompeling in water en op de belijdenis van het geloof in Jezus en blijk van berouw. Hij volgt op onderricht vanuit de Heilige Schrift en aanvaarding van de bijbelse leer.
(Mat. 3:13-16; 28:19,20; Hand. 2:38; 16:30-33; 22:16; Rom. 6:1-6; 1 Kor. 12:13; Gal. 3:27; Kol.
2:12,13; 1 Petr. 3:21).

16. De maaltijd des Heren

De maaltijd des Heren is het deelnemen aan de tekenen van het lichaam en bloed van Jezus als uitdrukking van het geloof in Hem, onze Heer en Heiland. In deze ervaring van gemeenschap is Christus aanwezig om zijn volk te ontmoeten en kracht te
geven. Wanneer wij eraan deelnemen, verkondigen wij, vol vreugde, de dood van de Heer tot Hij komt. Aan de maaltijd gaan vooraf: voorbereiding, berouw en belijdenis. De Meester stelde de dienst van de voetwassing in als teken van een hernieuwde reiniging, om uitdrukking te geven aan de bereidheid elkaar, naar het voorbeeld van Jezus, in nederigheid te dienen en om onze harten in liefde te verbinden. De maaltijd des Heren is toegankelijk voor alle gelovige christenen.
(Mat. 26:17-30; Joh. 6:48-63; 13:1-17; 1 Kor. 11:23-30; 10:16,17; Op. 3:20).

17. Geestelijke gaven en bedieningen (ambten)

God schenkt aan alle leden van zijn kerk-van-alle-eeuwen geestelijke gaven die elk lid dient te gebruiken in een liefdevolle dienst voor het algemeen welzijn van de kerk en de mensheid. De gaven worden gegeven door middel van de Heilige Geest, die een ieder in het bijzonder toedeelt gelijk Hij wil. De gaven verschaffen alle bekwaamheden en ambten die de kerk nodig heeft om haar van God gegeven taak te vervullen. Volgens de Heilige Schrift omvatten deze gaven o.a. bedieningen van geloof, profetie, genezing, verkondiging, onderwijs, bestuur, verzoening, medegevoel, en zelfopofferend dienstbetoon en liefde om mensen te helpen en te bemoedigen. Sommige leden worden door God geroepen en door de Geest begiftigd voor ambten zoals herder, evangelist, apostel of leraar en worden als zodanig door de kerk erkend. Zij zijn nodig om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van de kerk tot geestelijke rijpheid en om de eenheid van het geloof en de kennis van God te bevorderen. Wanneer leden als trouwe rentmeesters deze geestelijke gaven van Gods veel-kleurige genade gebruiken, wordt de kerk beschermd tegen de vernietigende invloed van valse leer. Zij groeit dan met een groei die van God is, en wordt opgebouwd in geloof en liefde.
(Mat. 25:31-36; Hand. 6:1-7; Rom. 12:4-8; 1 Kor. 12:9-11,27,28; 2 Kor. 5:14-21; Ef. 4:8,11-16; Kol.
2:19; 1 Tim. 2:1-3; 1 Petr. 4:10,11).

18. Gave der profetie

Een van de gaven van de Geest is profetie. Deze gave is een kenmerk van de gemeente der overigen, en kwam tot uiting in het werk van Ellen G. White. Als gezondene van de Heer vormen haar geschriften een blijvende en gezaghebbende bron van waarheid en verschaffen zij de kerk troost, onderwijs en vermaning. Deze geschriften maken ook duidelijk dat de Bijbel de norm is waaraan alle onderwijs en ervaring moet worden getoetst.
(Joël 2:28,29; Hand. 2:14-21; Heb. 1:1-3; Op. 12:17; 19:10).

19. De wet van God

De belangrijkste grondbeginselen van Gods wet zijn vervat in de Tien Geboden en werden nageleefd in het leven van Christus. Zij zijn uitdrukking van Gods liefde, zijn wil en zijn bedoelingen t.a.v. het gedrag en de onderlinge verhoudingen van de mens, en zijn bindend voor alle mensen in alle tijden. Deze voorschriften zijn de grondslag van Gods verbond met zijn volk en vormen de maatstaf in Gods oordeel. Door de werkzaamheid van de Heilige Geest wijzen zij zonde aan en wekken het besef dat wij een Zaligmaker nodig hebben. De verlossing is geheel uit genade en niet uit (de) werken, maar de vrucht ervan is gehoorzaamheid aan de geboden. Deze gehoorzaamheid draagt bij tot de ontwikkeling van een christelijk karakter en loopt uit op een besef van vrede. Zij is blijk van onze liefde voor de Heer en onze zorg voor onze medemens. De geloofsgehoorzaamheid toont de macht van Christus om mensen te veranderen en ondersteunt daarom het christelijk getuigenis.
(Ex. 20:1-17; Deut. 28:1-14; Ps. 19:7-13; Mat. 5:17; 22:36-40; Joh. 14:15; Rom. 8:1-4; Ef. 2:8; 1
Joh. 5:3).

20. De sabbat

De weldadige Schepper rustte, na de zes scheppingsdagen, op de zevende dag en stelde desabbat in voor alle mensen als een gedenkteken van de schepping. Het vierde gebod van Gods onveranderlijke wet eist de viering van de sabbat (de zevende dag) als een dag van rust, aanbidding en bediening in overeenstemming met het onderwijs en de gewoonte van Jezus, de
Heer van de sabbat. De sabbat is een dag van vreugdevol omgaan met God en de naaste. Hij is een symbool van onze vreugde in Christus, een teken van onze heiliging, een bewijs van onze trouw en een voorproef van onze eeuwige toekomst in Gods koninkrijk. De sabbat is Gods altijddurende teken van het eeuwig verbond tussen Hem en zijn volk. Het vreugdevol waarnemen van deze heilige tijd, van avond tot avond, van zonsondergang tot zonsondergang, is een viering van Gods scheppend en verlossend handelen.
(Gen. 2:1-3; Ex. 20:8-11; 31:12-17; Lev. 23:32; Deut. 5:12-15; Jes. 56:5,6; 58:13,14; Mar. 2:27.28;
Luc. 4:16; Heb. 4:1-11).

21. Rentmeesterschap

Wij zijn Gods rentmeesters. Van Hem ontvangen wij tijd en mogelijkheden, bekwaamheden en bezit, en de zegeningen van de aarde en haar rijkdommen. Wij zijn aan Hem verantwoording schuldig voor het juiste gebruik hiervan. Wij erkennen Gods eigendomsrecht door Hem en onze medemensen trouw te dienen en door onze tienden terug te geven en gaven te brengen voor de verkondiging van zijn evangelie en voor het welzijn en de groei van zijn kerk. Rentmeesterschap is een voorrecht, ons door God gegeven om ons in liefde op te voeden en ons de overwinning te doen behalen over egoïsme en hebzucht.
De rentmeester verheugt zich in de zegeningen die anderen ten deel vallen als gevolg van zijn getrouwheid.
(Gen. 1:26-28; 2:15; Hag. 1:3-11; Mal. 3:8-12; Mat. 23:23; 1 Kor. 9:9-14).

22. Het gedrag van de christen

Wij zijn geroepen om een godvruchtig volk te zijn, dat denkt, voelt en handelt in overeenstemming met de hemelse beginselen. Om de Heilige Geest de gelegenheid te geven in ons het karakter van de Heer te herscheppen, wensen wij alleen betrokken te zijn bij die dingen die een christelijke reinheid, gezondheid en vreugde in ons leven tot stand brengen. D.w.z. dat ontspanning en vrijetijdsbesteding moeten voldoen aan de hoogste normen van christelijke smaak en verfijning. Bij alle verschil in cultuur behoort onze kleding eenvoudig, bescheiden en netjes te zijn, zoals het hen betaamt wier schoonheid niet bestaat uit uitwendige versierselen, maar uit de onvergankelijke tooi van een zachtmoedige en stille geest. Omdat ons lichaam een tempel is van de Heilige Geest, dienen wij er op een verstandige manier mee om te gaan. Naast voldoende lichaamsbeweging en rust, moeten wij ons zo gezond mogelijk voeden en ons onthouden van onrein voedsel, zoals in de Schrift aangegeven. Daar alcoholische dranken, tabak en het onverantwoordelijk gebruik van medicijnen en verdovende middelen schadelijk zijn voor het lichaam, behoren wij ons daarvan eveneens te onthouden. In plaats daarvan moeten wij bezig zijn met al die dingen die onze gedachten en ons lichaam brengen onder het gezag van Christus, die het beste met ons voorheeft.
(Lev. 11:1-47; Rom. 12:1,2; 1 Kor. 6:19; 10:31; 2 Kor. 7:1; 10:5; Ef. 5:1-13; Fil. 4:8; 1 Tim. 2:9,10; 1
Petr. 3:1-4; 1 Joh. 2:6).

23. Huwelijk en gezin

Het huwelijk werd in Eden door God ingesteld. Jezus onderstreepte dat het huwelijk een levenslange verbintenis is tussen man en vrouw in liefdevolle kameraadschap. Voor de christen is een huwelijk bindend jegens zowel God als de partner en behoort aangegaan te worden door partners die van hetzelfde geloof zijn. Wederzijdse liefde, eer, respect en verantwoordelijkheid zijn
de bouwstenen van deze relatie, die de liefde, heiligheid, hechtheid en het blijvende van de band tussen Christus en zijn kerk weerspiegelen. Met betrekking tot echtscheiding leerde Jezus dat degene die van zijn partner scheidt, behalve in geval van overspel, en een ander trouwt, echtbreuk pleegt. Ofschoon sommige gezinsrelaties verre van ideaal zijn, mogen huwelijkspartners die zich in Christus geheel op elkaar richten, door de leiding van de Geest en de zorg van de kerk, hopen een eenheid in liefde te bereiken.
God zegent het gezin, en wenst dat gezinsleden elkaar bijstaan op de weg naar de volwassenheid. Ouders moeten hun kinderen opvoeden om de Heer lief te hebben en te gehoorzamen. Door hun voorbeeld en woorden moeten zij hen leren dat Christus een liefhebbende, altijd tedere en zorgzame tuchtmeester is, die wil dat zij leden van zijn gezin, het lichaam van Christus, worden. Toenemende gezinshechtheid is één van de kenmerken van de laatste evangelieboodschap.
(Gen. 2:18-25; Deut. 6:5-9; Spr. 22:6; Mal. 4:5,6; Mat. 5:32,32; 19:3-9; Mar. 10:11,12; Luc. 16:18;
Joh. 2:1-11; 1 Kor. 7:10,11; Ef. 5:21-33; 6:1-4).

24. De dienst van Christus in het hemels heiligdom

Er is een heiligdom in de hemel, de ware tabernakel, die de Heer heeft opgericht, en niet een mens. Daarin doet Christus dienst, ons ten goede, en maakt Hij de resultaten van zijn zoenoffer, dat eens en voor altijd aan het kruis is gebracht, beschikbaar voor alle gelovigen. Hij werd als onze grote Hogepriester ingewijd en begon zijn bemiddelende dienst bij zijn hemelvaart. In 1844, aan het einde van het profetische tijdperk van 2300 dagen, begon Hij aan de tweede en laatste fase
van zijn verzoeningswerk. Dat is een werk van onderzoekend oordeel, dat deel uitmaakt van de uiteindelijke verdelging van alle zonde, uitgebeeld in de reiniging van het Hebreeuwse heiligdom, uit de oudheid, op de Grote Verzoendag. In deze zinnebeeldige dienst werd het heiligdom gereinigd met bloed van dierenoffers, maar de hemelse dingen worden gereinigd door het volmaakte offer van het bloed van Christus. Het onderzoekend oordeel openbaart aan de hemelse wezens welke doden in Christus zijn ontslapen en daarom, in Hem, waardig worden geacht deel te hebben aan de eerste opstanding. Het maakt ook duidelijk welke van de levenden in Christus standhouden, de geboden van God en het geloof van Jezus bewaren, en daarom in Hem gereed zijn voor opneming in zijn eeuwig koninkrijk. Dit oordeel toont de gerechtigheid van God aan in de verlossing van hen die in Christus geloven. Het verklaart dat zij die God trouw zijn gebleven, het koninkrijk zullen ontvangen. De voltooiing van dit dienstwerk van Christus luidt het einde van de genadetijd voor de mens, vlak voor de
wederkomst, in.
(Lev. 16; Num. 13:34; Ez. 4:6; Dan. 7:9-27; 8:13,14; 9:24-27; Mal. 3:1; Heb. 1:3; 8:1-5; 9:11-28;
Op. 14:12; 20:12; 22:12).

25. De tweede komst van Christus

De wederkomst van Christus is de gezegende hoop van de kerk, de grootste climax van het evangelie. De komst van de Verlosser zal werkelijk, persoonlijk, zichtbaar en wereldomvattend zijn. Bij zijn komst zullen de rechtvaardige doden worden opgewekt, en tezamen met de levende rechtvaardigen worden verheerlijkt en in de hemel worden opgenomen. Maar de onrechtvaardigen zullen sterven. Het feit dat de meeste profetische lijnen vrijwel geheel in vervulling zijn gegaan en de huidige toestand in de wereld, tonen aan dat Christus' komst op handen is. Het moment van die gebeurtenis is niet geopenbaard en daarom worden wij gemaand te allen tijde bereid te zijn.
(Joël 3:9-16; Mat. 24; Mar. 13; Luc. 21; Joh. 14:1-3; Hand. 1:9-11; 1 Kor. 15:51-54; 1 Tess.
4:16,17; 2 Tess. 2:8; 2 Tim. 3:1-5; Tit. 2:13; Heb. 9:28).

26. Dood en opstanding

Het loon van de zonde is de dood. Maar God, die alleen onsterfelijk is, zal aan de verlosten eeuwig leven verlenen. Tot die dag is de dood voor alle mensen een toestand van onbewust-zijn. Wanneer Christus, die ons leven is, verschijnt, zullen de opgestane en de dan nog levende rechtvaardigen verheerlijkt en opgenomen worden om hun Heer te ontmoeten. De tweede opstanding, die der onrechtvaardigen, zal duizend jaar later plaatsvinden.
(Ps. 146:4; Pr. 9:5,6; Joh. 5:24,28,29; Rom. 6:23; 8:35-39; 1 Kor. 15:51-54; 1 Tess. 4:13-17; 1 Tim.
6:15,16; Op. 20:1-10).

27. Het millennium en het einde van de zonde

Het millennium is de duizendjarige regering van Christus met zijn heiligen in de hemel tussen de eerste en de tweede opstanding. Gedurende deze periode worden de onrechtvaardige doden geoordeeld; de aarde zal geheel verlaten zijn, zonder levende menselijke bewoners, maar bevolkt door satan en zijn engelen. Aan het einde hiervan zullen Christus met zijn heiligen en de Heilige Stad nederdalen van de hemel naar de aarde. De onrechtvaardige doden zullen dan worden opgewekt en met satan en zijn engelen de stad omsingelen; maar vuur van God zal hen verteren en de aarde reinigen. Zo zal het heelal voor eeuwig worden bevrijd van zonde en zondaars.
(Jer. 4:23-26; Ez. 28:18; Zach. 14:1-4; Mal. 4:1; 1 Kor. 6; 2 Tess. 1:7-9; 2 Petr. 2:4; Op.
19:17,18,21; 20).

28. De nieuwe aarde

Op de nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont, zal God een eeuwig tehuis voor de verlosten bieden, en een volmaakt milieu voor eeuwig leven, liefde, vreugde en ontwikkeling in zijn aanwezigheid. Want hier zal God zelf bij zijn volk wonen, en leed en dood zullen voorbij zijn. De grote strijd zal ten einde zijn en er zal geen zonde meer zijn. Alles, bezield of onbezield, zal
verklaren dat God liefde is; en Hij zal voor eeuwig heersen.
(Gen. 17:1-8; Jes. 35; 65:17-25; Mat. 5:5; 2 Petr. 3:13; Op. 21:1-7; 22:1-5; 11:15).

Bron: De daad bij het woord – Profiel van de Zevende-dags Adventisten, Reinder Bruinsma, 1992,
Veritas, Den Bosch

Nieuws

maivel7dasur — Wed, 01 Nov 2006 11:48:43 CST

Evangelist Jacotte houdt campagne (lokaal)

woensdag 1 november 2006

Evangelist Lloyd Jacotte zit nu midden in een grote evangelisatiecampagne aan de Anwar Saddat straat op Kasabaholo, in een buitenwijk van Paramaribo. Zelf komt Jacotte uit die buurt en is ook tot Christus gekomen, toen Evangelist Theo Greb in dezelfde omgeving een campagne hield (1993). Nadat Bijbelwerkers van deur tot deur zijn geweest kon op zondag 22 Oktober gestart worden.
Jacotte weet op zijn eigen wijze, de door God geinspireerde boodschap van Hoop, over te brengen aan de bezoekers. Vermeldens waard is dat vele adventgelovigen uit de Surinaamse Zending de lezing bezoeken. Zijn boodschap is duidelijk Christus gefundeerd. Jacotte dwingt de bezoeker een duidelijke keus voor Jezus te maken, door steeds te wijzen op de goedheid van de hemel. "dank God voor God", is een van zijn bekende uitspraken. "Als het in de Bijbel is.. willen we 't. Als 't niet in de Bijbel is.. dumpen we 't als een hete patat", vindt zeker ook bijval.
De muziek is goed en de medewerkers zijn zeer gemotiveerd. Het aantal bezoekers op de eerste avonden ligt tussen 120 en 200 mensen. De ervaring leert dat het aantal na de eerste week toeneemt.
Ds. Jacotte die onlangs zijn mastergraad theologie behaalde aan de Andrews Universiteit in de VS, is tot voor kort predikant geweest van de Filadelfiakerk.
De gemeente en de tottale Zending wensen hem veel inspiratie toe.

GodPods voor de Kalahari (Buitenland) woensdag 1 november 2006

'It is Written' (Er staat geschreven), heeft onlangs een aparte manier gevonden om te evangeliseren onder de 'Bosjes-mannen' van de Kalahari woestijn. Deze groep mensen kennen geen geschreven taal. dus heeft de Bijbelcursus-school gezorgd voor mp3-spelers. Daarin is de Bijbel in de 'klik-san-taal' ingesproken. De aparaten werken op zonne-energie. Daarnaast bekostigd de organisatie ook de aanleg van zonne-energie waterbronnen in het geheel gebied.
Lees het volledig bericht door hier te klikken.

Esda Bijbel lessen

maivel7dasur — Thu, 26 Oct 2006 13:02:38 CDT

Archeologie in bijbelse landen
Aantal lessen: 10

Begrijpelijke informatie over de belangrijkste vondsten uit de oudheid. Een rondreis langs plaatsen in het Midden-Oosten, waar opgravingen ons in staat stellen om de feiten uit de Bijbel te vergelijken met en te laten belichten door archeologische vondsten.
[meer informatie: suradmi@yahoo.com]

God, wie was dat ook al weer?
Aantal lessen: 6

Zes heldere, vrijblijvende, lessen (géén huiswerk) die uw speurtocht naar God vergemakkelijken. En die een (hernieuwde) kennismaking met God een stuk dichterbij brengen...
[maar informatie: suradmi@yahoo.com]

In en om de Bijbel
Aantal lessen: 9

Over de achtergronden en culturen van de Bijbel en hoe deze tot ons is gekomen. Een cursus vol achtergrond informatie over de Bijbel: de cultuur, de feesten, het klimaat en het land van de Bijbel.
[meer informatie: suradmi@yahoo.com]

schrijf naar: esda
Madelefjestraat 8,
Zorg en Hoop,
Paramaribo, Suriname.
(597) 400-355

Houvast

maivel7dasur — Wed, 25 Oct 2006 13:56:08 CDT

Kom tot leven

Het ware en diepgaande leven.
Je vindt het bij en in de bron van het leven.
Het straalt uit naar je gehele wezen !
Het heeft een invloed op je denken, je emoties, je verlangens, je wil, je gezondheid …
Het doet je bruisen van enthousiasme, want het geeft je smaak in het leven.
Het alles vindt je in het meest actuele en moedgevende boek ter wereld: De Bijbel.

Het opent voor jou verbazingwekkende vérgezichten. De vraag naar het waarom van het leven en van wat er zich afspeelt, krijgt een afdoend antwoord. Om je de onderwerpen van de Bijbel te helpen begrijpen, word je een gratis schriftelijke bijbelcursus aangeboden. Deze cursus is bijzonder leerzaam en boeiend en vol wijze levensbegrippen. Hij telt veertien eenvoudige maar zeer aansprekende onderwerpen die je helpen de sleur van het bestaan te doorbreken. Je moet het werkelijk ervaren om het te genieten. Je vraagt deze cursus aan bij:

ESDA-Bijbelschool

Madeliefjestraat 8

Zorg en Hoop, Paramaribo

Republiek Suriname

Tel. (597) 400-355/ 400-609

Een geschenk van de hemel

maivel7dasur — Fri, 13 Oct 2006 13:09:41 CDT

Een langzame verandering

De verandering van sabbat naar zondag is binnen het christendom een geleidelijk proces geweest. Vooral de laatste tijd is er nogal wat historisch onderzoek gedaan naar de vraag hoe en wanneer die verandering exact heeft plaatsgevonden. Daarbij is gebleken dat op sommige plaatsen zondag naast sabbat gevierd werd aan het eind van de eerste en het begin van de tweede eeuw. In de tweede helft van de tweede eeuw begon zondag de overhand te krijgen. Verschillende kerkleiders brachten anti-joodse sentimenten in de discussie. De sabbat zou een joodse aangelegenheid zijn en christenen konden beter de opstandingsdag van Christus gaan vieren om zich van de joden te onderscheiden. Toch was die gedachtengang allerminst algemeen. De geschiedschrijver Socrates meldt in de derde eeuw na Christus dat in zijn dagen de sabbat nog overal werd gevierd, behalve in Alexandrië en Rome. In het veranderingsproces heeft de kerk van Rome inderdaad een doorslaggevende rol gespeeld. Maar ook de Romeinse keizer was erbij betrokken. Keizer Constantijn maakte in 321 de zondag de officiële rustdag voor zijn christelijke rijk. Van hem is ook de eerste winkelsluitingswet voor de zondag afkomstig.

Rond 600 noemde paus Gregorius I alle mensen, die in Rome de leer verbreidden dat op sabbat niet gewerkt mocht worden, predikers van de 'antichrist'. Desondanks bleven veel Bijbelgetrouwe christenen de sabbat vieren. De Kelten ten tijde van Columbia (521-597) vierden massaal de sabbat. In Phrygie in Klein-Azië waren er tussen de achtste en twaalfde eeuw groepen christenen die eveneens sabbat vierden. Dergelijke groepen waren er ook in West-Europa in de twaalfde eeuw, in Noorwegen in de vijftiende eeuw en in Zweden en Finland in de zestiende eeuw. Ook onder de Waldenzen waren er sabbatvierders. Ten tijde van de kerkhervorming werd de discussie 'sabbat of zondag' opnieuw actueel. Luther durfde het niet aan de hervormingen door te voeren tot eerherstel van de sabbat.

De meer radicale hervormers - de Anabaptisten - wilden niet alleen het herstel van de doop door onderdompeling, maar sommigen van hen streden ook voor herinvoering van de rustdag op de zevende dag van de week. De zevendedags baptisten die aan het einde van de zestiende eeuw in Engeland ontstonden en sinds 1671 ook in de Verenigde Staten vertegenwoordigd waren, stamden af van de Anabaptisten. Kort samengevat kunnen we vaststellen dat de verandering van sabbat naar zondag een puur menselijke, goeddeels politieke zaak is geweest. De invloed van de Roomse kerk en de heidense zonnecultus zijn daarin doorslaggevend geweest. Toch zijn er altijd christenen geweest die het vierde gebod in ere hebben gehouden en de Bijbelse rustdag op zaterdag vierden.
Maar de opstanding dan...?

Wie aan zondag vierende christenen naar de achtergronden van hun rustdag vraagt, krijgt meestal als antwoord dat de zondag de opstandingsdag van Jezus is en dat die dag daarom belangrijker is dan alle andere. Een gebeurtenis om minimaal wekelijks bij stil te staan. Inderdaad is de opstanding van Jezus de basis van het christelijk geloof. Het is de belangrijkste gebeurtenis die sinds de schepping heeft plaatsgevonden, Het is een thema dat eigenlijk voortdurend in de gedachten van de christen moet zijn. Maar belang hechten aan Jezus' opstanding en zijn overwinning over de dood, wil niet zeggen dat daarmee de sabbat moet worden vergeten. De sabbat is een goddelijke instelling. Ten onrechte hebben mensen zich aan dit geschenk uit de hemel vergrepen. Helemaal onverwacht was dat overigens niet: De profeet Daniel voorspelde al lang voor Christus' komst dat er een poging gedaan zou worden om Gods wet en de goddelijke tijdsindeling te veranderen (Daniel 7:25). De afkeuring die daar over wordt uitgesproken door de profeet is overduidelijk.

Maar Paulus vierde toch zondag?

Sommige reformatorische christenen menen een argument voor zondagsviering te vinden in Handelingen 20:7: 'En toen zij op de eerste dag der week samengekomen waren om brood te breken, hield Paulus een toespraak tot hen en, daar hij van plan was de volgende dag te vertrekken, zette hij zijn rede voort tot middernacht'. Wie zich echter realiseert dat de bijbelse tijdgrenzen niet zoals bij ons van oo.oo uur tot oo.oo uur lopen maar van zonsondergang tot zonsondergang, kan niet anders dan constateren dat de beschreven bijeenkomst op zaterdagavond tot middernacht plaatsvond (de le dag ving aan bij de zonsondergang op zaterdag, de 7e dag) en dat Paulus op de volgende dag (zondag) verder zou reizen. In Handelingen 28:17 zegt Paulus zelfs tegen de voormannen der joden: '...Ik, die niets heb gedaan tegen ons volk of de voorvaderlijke gewoonten...' Een beter bewijs dat Paulus evenals z'n voorvaderen sabbat (zaterdag) vierde is nauwelijks denkbaar. Was dat niet het geval dan zouden de aanwezige joden hem dat zeker voor de voeten hebben gegooid!

Maakt die ene dag verschil nu zoveel uit?

Niemand wil beweren dat sabbatvierders bij God een streepje voor hebben. Wij mensen kunnen Gods goedkeuring niet verdienen. God accepteert ons op grond van ons geloof. Maar is het tegenover zo'n vergevingsgezinde God niet logisch om zijn richtlijnen uiterst serieus te nemen? God verwacht van ons mensen dat we zijn regels respecteren en die niet vervangen door de onze. Ons eerbetoon aan Hem is tevergeefs wanneer we de verkeerde golflengte kiezen (Matteüs 15:9; Marcus 7:7). De sabbat is voor God een zeer bijzonder monument, een dag waaraan Hij zijn zegen verbonden heeft (Genesis 2:3).
Rust in God

De sabbat vormt de apotheose van Gods scheppingswerk. Op de vijfde dag zegt Hij: 'het is goed'. Op de zesde dag: 'het is zeer goed' en op de zevende dag: 'dit is heilig'. Adam rust met God op de eerste sabbat van de wereldgeschiedenis en de mens wordt geacht dat wekelijks te doen tot in alle eeuwigheden. Het gaat pas mis als Adam en Eva eigenmachtig wijzigingen aanbrengen in Gods adviezen, daar toe aangezet door satan.

Ook op het moment dat God zijn tien geboden aan de mens geeft in de Sinaí, zien we dat de mens het werk van eigen hand, het gouden kalf, verkiest boven de rust in God. Zij maken een andere feestdag voor de Here (Exodus 32:5). Het Nieuwe Testament leert dat Jezus Gods wet op een volmaakte manier heeft gehouden. Hij toonde zich daarmee solidair met Gods schepping, zelfs tot in de dood. Daarmee neemt Hij de zonde van de wereld op zich. Als Jezus sterft roept Hij: 'Het is volbracht'!
Jezus rust in het graf en staat vervolgens weer op om aan zijn nieuwe werk te beginnen. Wij kunnen kiezen Hem daarin te volgen, of eigenmachtig een werkdag omdopen tot rustdag en daarmee Gods heilige werk trachten te 'verbeteren'. Zoals Adam en Eva in het paradijs en zoals het volk Israël in de Sinaí...

Sabbat vieren, maar hoe dan?

Wat in deze brochure verteld is over de sabbat is heel eenvoudig. God heeft in 10 regels duidelijk gemaakt hoe we al op aarde kunnen proeven van het geluk dat Hij ons wil geven. Het vieren van de zaterdag als sabbat vormt een belangrijk onderdeel van die geboden. Een monument van Gods schepping dat we altijd bij ons kunnen hebben wie we ook zijn of waar we ook zijn. Gods opdracht aan ons is heel eenvoudig. In het paradijs zijn we begonnen daarvan af te wijken en dat doen we nog steeds. De niet te doorgronden vergevingsgezindheid van God maakt het ons mogelijk onze verkeerde keuzes te herzien. Ook als die keuzes verbonden zijn met jaren lange tradities en wanneer het wijzigen ervan grote consequenties kan hebben voor ons sociale leven. Sabbatvieren kan op eigen gelegenheid of door aansluiting te zoeken bij christenen die de zaterdag als sabbat vieren.

Wilt u meer weten over de theologische en historische achtergronden van de sabbatzondag discussie, dan is een telefoontje voldoende om gratis en vrijblijvend nadere informatie te ontvangen. Bellen kan tijdens kantoortijden met (055) 542 39 77. Ook uw vragen zullen we graag beantwoorden. Wilt u een adres van een sabbatvierende gemeente bij u in de buurt, dan is ook dat op aanvraag beschikbaar.

Neem Gods geboden serieus en gun uzelf de rustdag die God gezegend heeft. Komende zaterdag kan het begin zijn van een herstelde relatie met Gods geboden!

<<<terug naar het begin>>>

Wie zijn wij?

maivel7dasur — Fri, 13 Oct 2006 08:42:16 CDT

Wij geloven dat het christelijk leven de gehele mens in heel zijn bestaan omvat. Voor deze levenshouding orienteren wij ons aan de Bijbel. Uit dit boek putten wij niet alleen hoop voor een nieuwe hemel en aarde, maar leren wij ook wat onze verantwoording is tegenover de naaste en deze wereld.

Wij menen dat een christen niet met geweld de onrechtvaardige verhoudingen zodanig kan veranderen, dat een vreedzame wereld zal ontstaan.

Anderzijds zullen wij ons wel met alle kracht inzetten om rampen en leed te verzachten. Daarom zetten wij ons in om de nood in rampgebieden te verlichten en hechten wij grote waarde aan ontwikkelingssamenwerking. Een bekende organisatie hiervoor is ADRA (Adventist Development and Relief Agency). Daarbij blijven wij ons er wel van bewust dat alle sociale en maatschappelijke inzet gedoemd is te mislukken als de mens zijn egoÔsme blijft koesteren. Daarom proberen wij op eigen scholen (basis-, middelbare scholen en universiteiten) jongeren voor te bereiden op een christelijk leven. Het doel is een harmonische ontwikkeling naar hoofd, hart en hand.

Uit de Bijbel blijkt dat Jezus Zich in het bijzonder heeft ingezet voor zieken en hulpbehoevenden. Daarom zien wij de hulp aan de zieke mens als een eerste opdracht. Meer dan 65.000 artsen en verpleegkundigen werken in honderden ziekenhuizen en klinieken over de hele wereld om de nood van de lijdende mens te verzachten.

Klik hier voor meer geloofpunten met verwijsteksten>>>>>>>>