Daniël
Profeet voor onze tijd.

De andere 10 brochures van Daniël in PDF: Daniel_01 Daniel_02 Daniel_03 Daniel_04 Daniel_05 Daniel_06 Daniel_07 Daniel_08 Daniel_09 Daniel_10
Het bijbelboek Daniël werd geschreven in 600 v.C. en is bijgevolg ongeveer 2600 jaar oud. Men kan zich de bedenking maken: wat voor belangrijks heeft dat boek ons - op de vooravond eenentwintigste eeuw - wel te brengen? Waarom dàt en niet een ander, een recenter boek? Het bestuderen van de inhoud er van zal ons geleidelijk aan leren hoe zeer actueel het nog wel is, dermate zelfs dat wij geneigd zullen zijn te geloven dat het in onze dagen geschreven werd. Vandaar dat wij u met nadruk durven aanbevelen deze en de volgende brochures over dit onderwerp met veel aandacht te lezen. Er ligt immers een steeds stijgende lijn in vervat. De ernst nu waarmee wij de inhoud bestuderen, zal bepalend zijn voor het al of niet ontdekken van dat hoogtepunt en de waarde die het voor ons heeft, vandààg. Er zijn vier redenen waarom wij de inhoud van dit boek in verschillende brochures aan u willen voorstellen: 1. Het is een profetisch boek.
De Bijbel bestaat uit verschillende soorten boeken. De eerste vijf boeken worden wetboeken genoemd en zijn door Mozes geschreven. Er zijn ook de historische boeken; andere zijn meer poëtisch. Maar er zijn ook profetische boeken; tot die categorie behoort het boek Daniël.
Een profeet wordt ook "ziener" genoemd. Het waren mannen of vrouwen die via dromen of visioenen, goddelijke openbaringen kregen. Zo verwierven zij inzicht in zaken die wij met onze menselijke zintuigen niet kunnen waarnemen of vatten. God echter greep in en toonde hen wat nodig was. Veel van deze onthullingen of openbaringen hadden betrekking op de toekomst en dat boeit ons ongetwijfeld. Juist omdat dit boek een flink stuk van de wereldgeschiedenis tot in onze dagen en zelfs de verdere toekomst onthult, willen wij er ons bij bepalen. 2. Het is een zeer merkwaardig boek.
Wie het reeds gelezen heeft, zal dit bevestigen. Denk bijvoorbeeld aan de merkwaardige figuren die erin voorkomen, o.a. een enorm beeld, met een gouden hoofd, zilveren borst en armen, de buik en lendenen van koper, de benen van ijzer, zijn voeten deels van ijzer en deels van leem. Het fundament waarop dit enorme beeld rust, is dus deels van ijzer en deels van leem. Dit is bijzonder onlogisch en bovendien uitermate onstabiel; in normale omstandigheden is een fundament heel sterk en vast.
Er is ook die leeuw met adelaarsvleugels. Weer zo ‘n merkwaardige combinatie; is de leeuw niet de koning der dieren en de adelaar de koning onder de vogels? Er is wel een zekere harmonie te ontdekken, doch op zich blijft het een onnatuurlijk beeld.
En wat te denken van de panter met vier koppen en vier vleugels of van het vreselijk monster met zijn tien horens of van de ram en de geitenbok?
Feit is dat het lezen van al die zaken bij ons toch ernstige vragen oproept naar de betekenis en de waarde van wat we lezen Het lijkt ons een soort geheime code die onze nieuwsgierigheid prikkelt. Daarom willen wij er onze aandacht op richten en ons erin verdiepen. 3. Het boek Daniël is geschreven voor gelovigen in crisistijd.
Dat is nu juist eigen aan de inhoud van dit boek. We vinden er zeer veel raadgevingen en heel precieze aanwijzingen in voor de gelovige om hem bij te staan in tijden overheerst door crisis. En als we eerlijk willen zijn, dan bekennen we graag dat er, naast al de mogelijke crisissen die we kennen, ook een geloofscrisis is. Juist daarom lijkt ons het boek Daniël buitengewoon belangrijk voor onze tijd. Dus ook daarom willen wij een diepere kennis opdoen van dit boek. 4. Deze lijkt ons wel de belangrijkste. Wij vinden haar in het twaalfde hoofdstuk, de verzen 4, 8 en 9:
Maar gij, Daniël, houd de woorden verborgen, en verzegel het boek tot de eindtijd; velen zullen onderzoek doen, en de kennis zal vermeerderen. Ik nu hoorde het wel, maar begreep het niet en zeide: Mijn heer, waarop zullen deze dingen uitlopen? Doch hij zeide: Ga heen, Daniël, want deze dingen blijven verborgen en verzegeld tot de eindtijd.
Wij zijn hier in het laatste hoofdstuk van het boek Daniël; hij is dan ongeveer negentig jaar. Het is namelijk zo dat het boek niet geschreven werd in één jaar; hij schreef zijn boek in een periode van ongeveer zeventig jaar: tussen zijn zeventiende en negentigste jaar.
Na zeventig jaar sluit Daniël zijn boek af. Maar wanneer hij dit wil gaan doen, krijgt hij de opdracht die we zonet lazen: houd de inhoud van dit boek verborgen en verzegel het. Dit wil niet zeggen dat Daniël het boek moest verstoppen zodat niemand het zou vinden. De ware betekenis is dat de inhoud van zijn boek niet bestemd was voor de tijd waarin hij leefde. Men zou het wel kunnen lezen, maar het niet begrijpen. Slechts in een verre toekomst zou de betekenis ervan duidelijk worden en begrepen. Daarom werd hem gezegd: verzegel het - sluit het toe - tot … de eindtijd. De profetieën in het boek Daniël bevatten dan ook onthullingen van onschatbare waarde voor gelovigen in de eindtijd. De vraag die we ons dan stellen is: Wanneer is die eindtijd?
Veel weldenkende mensen zijn zich ten zeerste bewust dat wij sinds enkele decennia leven in de eindtijd. Zo spreekt Arthur Maxwell over het einde van de historie, het einde van de orde, het einde van onze bronnen, het einde van de hoop, het einde van wereldrijken, het einde van de energie, enz... Zo ernstig zijn de feiten, dat wij zeggen: dit is het einde, de bodem wordt zichtbaar.
De Nederlander Vermaeten schreef een boek: Signalen van de eindtijd. Hierin behandelt hij veel bijbelteksten die hij in verband brengt met enkele gebeurtenissen in onze wereld. Hij toont aan dat deze feiten overeenstemmen met de "signalen", de tekenen, die in de Bijbel aangegeven zijn met betrekking tot de eindtijd.
De Franse filosoof Bernwolff gaf een boekje uit getiteld: Wij kunnen alleen nog bidden. Voorwaar, een niet zo optimistische titel. Een citaat maakt toch wel indruk:
Destijds zag de mens temidden van de ergste rampen altijd nog een uitweg. Er was nog wel een kans om zich te redden, een mogelijkheid om te overleven. Na een angstige nacht brak weer een nieuwe dag aan. Nieuwe mannen kwamen en ruimden het puin op en openden een weg naar een nieuwe toekomst. Veel catastrofen deden zich voor, op elk vlak, maar steeds weer doken nieuwe horizonten op. Vandaag echter zien we geen enkele mogelijkheid om aan de ramp te ontsnappen; er is geen uitweg meer.
En hierin verschilt het huidige drama met alle voorgaande. Op de honderdachtentwintigste verjaardag van de Amerikaanse vereniging voor vooruitgang van de wetenschap deed men volgende uitspraak:
Vanaf heden moet de mens leven in een wereld waarin een zelfmoordende oorlog altijd mogelijk is.
Een uitspraak van iemand die met kennis van zaken spreekt en aantoont dat we de grens bereikt hebben. Veel weldenkende wetenschapslui zijn zich maar al te zeer bewust dat de mens zijn nest zo aan het vervuilen is. Hierdoor maakt hij het leven onmogelijk. Cambell Bruce, verantwoordelijk voor de voedselproblemen in de wereld zei:
De toekomst in onze wereld schijnt steeds somberder. Als de mens niet tot een oplossing komt - en het is twijfelachtig dat hij dat kan - zal het probleem zichzelf oplossen: onverbiddelijke hongerdood op grote schaal. Iemand zei, met het oog op de alom tegenwoordige dreiging van de overvloedig aanwezige kernwapens:
Wij leven boven op een kruitmagazijn dat elk ogenblik kan ontploffen. Maar ondertussen ondermijnt een knaagdier langzaam maar zeker het gebouw waarin wij ons bevinden.
En hier heeft hij het over de overbevolking. Met al die uitspraken willen wij u niet pessimistisch stemmen, want u zult zien dat er een alles overtreffende reden is tot hoop. Wij proberen slechts aan te tonen dat, als we spreken over de eindtijd, men het niet ver moet zoeken. Alle feiten bewijzen dat we midden in die eindtijd leven. De wereld loopt op zijn einde. Vanzelfsprekend kan men geen dag, maand of jaar aangeven. Wat we wél zien is dat alles rijp is om aan onze samenleving een einde te maken. <<<lees meer>>>